395px

Del Viento

Willem Vermandere

De Wind

'k Ben toch zo kontent als 't waait
'k zie zo geiren het golvende koren
en de jagende wolken in de lucht
aan de wind hè 'k mijn ziele verloren
hoort de wind, ie schuifelt aan 't raam
ie speelt hobo langs kamers en gangen
ie murmureert de godgansen dag
mysterieuze oeroude gezangen

Ik kom van verre van ver over zee
'k ben geboren boven de wijde oceaan
uit zon en mane uit sneeuw en ijs
ik ben kind van de woeste orkanen
maar ik scheire zo geiren over 't land
van de bergen duik ik zot naar beneden
en toch jeunik mij nog 't meest van al
bie de mensen in dorpen en steden

In vroeger tijd maald' ik het graan
'k ben zoveel van mijn wieken verloren
zoveel zeilen op stroom en rivier
'k scheidde ooit nog 't kaf van 't koren
'k jaag de giftige wolken nu weg
en moeders was waai ik droog
en de draak aan een koord in de lucht
'k blaas de meisjesrokken omhoge

'k Blaas de boze geesten uit uw hoofd
'k beuk de deur van uw zorgen wijdopen
en nu raas ik van land tot land
om de grenzen en de muren te slopen
'k ben toch zo kontent als 't waait
'k zie zo geiren het golvende koren
aan de jagende wolken in de lucht
aan de wind hè'k mijn ziele verloren

Del Viento

Estoy tan contento cuando sopla
Me encanta ver los campos ondulantes
y las nubes que corren en el cielo
al viento he perdido mi alma
escucha el viento, susurra en la ventana
toca el oboe por las habitaciones y pasillos
murmura todo el día
misteriosos cantos antiguos

Vengo de lejos, de ultramar
nací sobre el vasto océano
de sol y luna, de nieve y hielo
soy hijo de los salvajes huracanes
pero me encanta surcar la tierra
desde las montañas me lanzo loco hacia abajo
y aún me divierto más que nada
con la gente en pueblos y ciudades

En tiempos pasados molía el grano
he perdido tanto de mis aspas
tantas velas en corrientes y ríos
una vez separé la paja del trigo
ahora alejo las nubes venenosas
y seco la ropa de las madres al soplar
y el dragón atado en el cielo
levanto las faldas de las chicas

Alejo los malos espíritus de tu mente
derribo la puerta de tus preocupaciones de par en par
y ahora viajo de país en país
para derribar fronteras y muros
estoy tan contento cuando sopla
me encanta ver los campos ondulantes
y las nubes que corren en el cielo
al viento he perdido mi alma

Escrita por: