395px

invierno

Willem Vermandere

winter

Ach wat duurt die winter toch lange, met dat donsdek sneeuw over 't land
en dien bijtende wind in de straten, ach wat chance dat de stove brandt
en 't ijs op grachten en plassen en dat klagelijk kraaiengekras
en die wilde ganzen uit het noorden en die ijsbloemen op dat vensterglas

Gezegend zij die winterzunne en de mane bij nacht' evenzeer
kijkt die vriesklare sterrenhemels, kijkt die groten en die kleinen beer
gezegend mijn diep warm bedde en mijn tederste liefste vooral
maar ook met mijn boeken vol fabels reis ik roekeloos deur het heelal

Waarom duurt toch die winter zo lange, waarom toch dat kraaiengekras
en dien bijtende wind in de straten en die ijsbloemen op dat koud glas
misschien om ons langzaam te leren te vertrekken naar d'eeuwigheid
te sterven en zacht te verdwijnen langs de sterren naar d'oneindigheid

invierno

Ay, qué largo se hace este invierno, con esa suave capa de nieve sobre la tierra
y ese viento cortante en las calles, qué suerte que la estufa esté encendida
y el hielo en los canales y charcos y ese lastimero graznido de los cuervos
y esas gansos salvajes del norte y esas escarchas en el cristal de la ventana

Bendita sea esa luz invernal y la luna por la noche igualmente
cuando observo ese cielo estrellado y las constelaciones de la Osa Mayor y Menor
bendito sea mi cálido lecho y sobre todo mi amor más tierno
pero también con mis libros llenos de fábulas viajo audazmente por el universo

¿Por qué se hace tan largo este invierno, por qué ese graznido de los cuervos?
y ese viento cortante en las calles y esas escarchas en el frío cristal
tal vez para enseñarnos lentamente a partir hacia la eternidad
a morir y desaparecer suavemente entre las estrellas hacia la infinitud

Escrita por: