Amantes Cobardes
1989
Recuerdo un día en mi auto, y yo
Observo aquel rincón donde nosotros pasamos
Tantos y tantos momentos tan felices
Lamentablemente hoy otros ocupan nuestros lugares
¡Qué mala suerte!
En la oscuridad de aquella esquina
Hay dos amantes que se acarician
Hablan y se ríen como novios
Se ven felices, se ven dichosos
Como ellos así también fuimos nosotros
Pero hace tiempo se ha muerto todo
Amantes cobardes
No supimos salvar nuestro amor
Lo dejamos morir por temor
Fuimos amantes cobardes
Si tuviéramos valor
Para comenzar tú y yo otra vez
He he, es increíble de veras
Me han preguntado una y otra vez
¿Por qué no supimos salvar nuestro naufragio?
¿Por qué?
Todo estaba en contra de nosotros
Porque la gente, se mete en todo
Y según decían que eras muy niña
Yo un caminante de mala vida
Al principio toda esa historia nos divertía
Más poco a poco
Venció la intriga
Amantes cobardes
No supimos salvar nuestro amor
Lo dejamos morir por temor
Fuimos amantes cobardes
Si tuviéramos valor
Para comenzar tú y yo otra vez
Amantes cobardes
Donde hubo tanto amor
Tanta esperanza para continuar
Amantes cobardes
Y caminamos dos veredas tan distintas de infelicidad
Amantes cobardes
¿Qué te pasa estás llorando?
Le pregunto yo al espejo
Amantes cobardes
Si tuviéramos valor
Para comenzar tú y yo otra vez
Seriamos felices
Pues, no pierdo la esperanza
Aún
Lafde Dweilen
1989
Ik herinner me een dag in mijn auto, en ik
Kijk naar die hoek waar wij samen waren
Zoveel en zoveel gelukkige momenten
Helaas zitten anderen nu op onze plek
Wat een pech!
In de duisternis van die hoek
Zijn er twee geliefden die elkaar aanraken
Ze praten en lachen als stelletjes
Ze zien er gelukkig uit, ze zien er blij uit
Net als zij waren wij ook zo
Maar het is al een tijd geleden dat alles dood is gegaan
Lafde dweilen
We wisten ons liefdesverhaal niet te redden
We lieten het sterven uit angst
We waren lafde dweilen
Als we maar moed hadden
Om jij en ik opnieuw te beginnen
He he, het is echt ongelooflijk
Ze hebben me keer op keer gevraagd
Waarom we ons schip niet wisten te redden?
Waarom?
Alles was tegen ons
Omdat mensen zich overal mee bemoeien
En volgens hen was jij nog zo jong
Ik een zwerver van slechte levensstijl
In het begin vonden we het allemaal leuk
Maar langzaam maar zeker
Overwon de nieuwsgierigheid
Lafde dweilen
We wisten ons liefdesverhaal niet te redden
We lieten het sterven uit angst
We waren lafde dweilen
Als we maar moed hadden
Om jij en ik opnieuw te beginnen
Lafde dweilen
Waar zoveel liefde was
Zoveel hoop om door te gaan
Lafde dweilen
En we liepen twee heel verschillende paden van ongeluk
Lafde dweilen
Wat is er aan de hand, je huilt?
Vraag ik aan de spiegel
Lafde dweilen
Als we maar moed hadden
Om jij en ik opnieuw te beginnen
Zouden we gelukkig zijn
Want ik verlies de hoop niet
Nog steeds
Escrita por: Jorge Luís Piloto