Annie
In een arm, eenvoudig hutje
Laat me daar een even zien
Daar ligt op een veren bedje
Een meisje van een jaar of tien
Dat is lieve Annie
Die haar oogjes treurig had
En haar roze, roze kleurtjes
Liepen van haar wangen af
Op een avond riep ze moeder
Kus me voor de laatste keer
Kom een poosje bij me zitten,
Morgen leef ik heus niet meer
Geef de pop maar aan mijn zusje
En de duifjes maar aan Koos
Toen de lieveling dit gezegd had
Sloot ze de oogjes voor altoos
Een, twee, drie, vier dagen later
Toen ze in haar kistje lag
Werd ze naar het stille kerkhof
Naar haar grafje heen gebracht
Ach wat schreide de arme moeder
Ach wat schreide die arme vrouw
Dat ze hare lieve Annie
Nooit meer zien of kussen zou
Oye, Annie
En un brazo, cabaña simple
Déjame echarle un vistazo
Hay yace en una cama de plumas
Una niña de unos diez años
Esa es la dulce Annie
Que tenía sus ojos tristes
Y sus colores rosa, rosa
Desapareció de sus mejillas
Una noche llamó a mamá
Bésame por última vez
Ven a sentarte conmigo un rato
Mañana no viviré más
Dale la muñeca a mi hermana
Y las palomas sino a Koos
Cuando el querido había dicho esto
Cerró los ojos por altoos
Uno, dos, tres, cuatro días después
Cuando estaba en su caja
Fue enviada al cementerio silencioso
Llevado a su tumba
¿Qué lloró la pobre madre?
Oh, ¿qué fue esa pobre mujer lloró?
Que ella liebre querida Annie
Nunca más ver o besar lo haría