M'n Eerste
Toen ik een jongen was van amper achttien jaar
Was ik natuurlijk altijd voor een pretje klaar
En spreekt vanzelf, ik ging
Ook naar de zangvereniging
Want daar was je heel gezellig bij elkaar
En ik zong daar met het meeste vuur tenor
Of laat ik liever zeggen, daarvoor ging het door
Maar de hoofdzaak was dat niet
Want zelfs onder het schoonste lied
Keek ik altijd naar een meisje uit het koor
En ik kwam toen in haar gunst
Als een broeder in de kunst
Maar toen mijn stem het niet meer dee
Kreeg ik heel gauw mijn congé
Toch denk ik altijd nog met liefde aan m'n eerste
M'n eerste meisje van de zangvereniging
M'n allerliefste klein sopraantje
Waarmee ik wandelde in 't laantje
Maar die niet meer aan me denkt
Nu ik niet meer zing
Toen m'n stem versleten was en ik niet meer zong
En een andere zanger me uit haar gunst verdrong
Moest ik aan mijn smart gewennen
Leerde andere meisjes kennen
Naar wiens gunst ik met vernieuwde woede dong
Maar hoe mooi, hoe lief ze soms ook zijn geweest
Een herinnering zweefde altijd voor m'n geest
En ik hoorde in m'n oor
Het sopraantje uit 't koor
Dat m'n eerste grote liefde is geweest
Als ik een avontuurtje had
En een meisje hield omvat
Als ik blikte in haar oog
En mijn ziel ten hemel vloog
Toch dacht ik toch nog telkens even aan m'n eerste
M'n eerste meisje van de zangvereniging
M'n allerliefste klein sopraantje
Waar ik mee wandelde in 't laantje
Maar die niet meer aan me denkt
Nu ik niet meer zing
Als ik straks nu toch nog met een ander trouw
En dan deftig ondertrouwreceptie hou
Met zwarte jas en lang en kort
Ooms en tantes, witte port
Zie ik toch met lichte weemoed naar m'n vrouw
Als ik in de kerk dan voor het altaar sta
En gearmd de lange loper over ga
En de mensen kijken uit
Naar de bruidegom en de bruid
En de vrienden en vriendinnen zien ons na
En ze zingen ongezien
Bruidkoor uit de Lohengrin
En ik sta daar en ik hoor
De sopranen van het koor
Dan denk ik toch nog wel eens even aan m'n eerste
M'n eerste meisje van de zangvereniging
M'n allerliefste klein sopraantje
Waarmee ik wandelde in 't maantje
Maar die niet meer aan me denkt
Nu ik niet meer zing
Mi Primera
Cuando era un chico de apenas dieciocho años
Por supuesto, siempre estaba listo para divertirme
Y por supuesto, iba
También a la sociedad coral
Porque allí estábamos muy a gusto juntos
Y cantaba con más pasión como tenor
O mejor dicho, eso pensaba
Pero eso no era lo principal
Porque incluso bajo la canción más hermosa
Siempre buscaba a una chica del coro
Y en ese entonces gané su favor
Como un hermano en el arte
Pero cuando mi voz ya no daba más
Me dieron mi despido rápidamente
Aun así, siempre recuerdo con cariño a mi primera
Mi primera chica de la sociedad coral
Mi pequeña y querida soprano
Con la que paseaba por el sendero
Pero que ya no piensa en mí
Ahora que ya no canto
Cuando mi voz se desgastó y ya no cantaba
Y otro cantante me desplazó de su favor
Tuve que acostumbrarme a mi dolor
Conocí a otras chicas
Por cuyo favor competía con renovada furia
Pero por más hermosas y amables que hayan sido
Un recuerdo siempre flotaba en mi mente
Y escuchaba en mi oído
La soprano del coro
Que fue mi primer gran amor
Si tenía una aventura
Y abrazaba a una chica
Si miraba en sus ojos
Y mi alma volaba al cielo
Aun así, siempre pensaba de vez en cuando en mi primera
Mi primera chica de la sociedad coral
Mi pequeña y querida soprano
Con la que paseaba por el sendero
Pero que ya no piensa en mí
Ahora que ya no canto
Si eventualmente me caso con otra
Y tengo una elegante recepción de compromiso
Con saco negro y largo y corto
Tíos y tías, vino blanco
Aun así, miraré con ligera melancolía a mi esposa
Cuando esté en la iglesia frente al altar
Y camine con ella por la larga alfombra
Y la gente nos mire
Al novio y la novia
Y los amigos y amigas nos vean
Y canten sin ser vistos
El coro nupcial de Lohengrin
Y estaré allí y escucharé
Las sopranos del coro
Entonces, de vez en cuando pienso en mi primera
Mi primera chica de la sociedad coral
Mi pequeña y querida soprano
Con la que paseaba bajo la luna
Pero que ya no piensa en mí
Ahora que ya no canto