Regenliedje
Waar de regen spettert
Waar de hagel klettert
Daar is het berucht en beroemd
Waar de winden stoeien
Waar de stormen loeien
Daar hebben we 't Holland genoemd
En als het niet waait, nou dan regent het wel
In dat Holland, dat Holland van ons
En als het niet regent, nou dan waait 't als de hel
In dat Holland, dat Holland van ons
Ik hou van de wind, van de regen, de plassen
Een meisje, een hart en twee regenjassen
De wind en mijn arm ontmoeten elkaar
In de rug van haar - midden in de rug van haar
Je raakt in de regen zo gemakkelijk bevrind
In dat Holland, dat Holland van ons
Dat komt door de wegen vol regen en wind
In dat Holland, dat Holland van ons
Waar de lange knappe
Meisjesbenen trappen
Recht tegen de wind op de fiets
Mogen jongens vragen
Dwars door regenvlagen
Zeg meisje, ontbeer jij soms iets
Waar de wind de lokken
En de meisjessokken
Verfrommelt, verwaait en verspat
Strijken jongenshanden
Zonder schaamte of schande
Verregende rokjes weer glad
Regenlied
Wo der Regen spritzt
Wo der Hagel prasselt
Dort ist es berüchtigt und berühmt
Wo die Winde toben
Wo die Stürme heulen
Dort haben wir es Holland genannt
Und wenn es nicht weht, dann regnet es halt
In diesem Holland, unserem Holland
Und wenn es nicht regnet, dann weht's wie verrückt
In diesem Holland, unserem Holland
Ich liebe den Wind, den Regen, die Pfützen
Ein Mädchen, ein Herz und zwei Regenjacken
Der Wind und mein Arm treffen sich
In ihrem Rücken - mitten in ihrem Rücken
Man findet im Regen so leicht Freunde
In diesem Holland, unserem Holland
Das liegt an den Straßen voller Regen und Wind
In diesem Holland, unserem Holland
Wo die langen, hübschen
Mädchenbeine treten
Gegen den Wind auf dem Fahrrad
Dürfen Jungs fragen
Durch die Regenschauer
Sag Mädchen, fehlt dir manchmal etwas?
Wo der Wind die Locken
Und die Mädchensocken
Verknittert, verweht und bespritzt
Streichen Jungs Hände
Ohne Scham und Schande
Nass gewordene Röcke wieder glatt.