Haal het doek maar op
Er is misschien op 't ogenblik in Delft of Wormerveer
Een jongeman die overhoop ligt met zijn ouwe heer
En zegt dat hij geen kruidenier wil worden
Die aandrang naar de planken voelt... zoals de termen zijn
Pa ziet geen brood in Shakespeare, maar wel kip in Albert Heijn
En bromt van: lichte muzen, lege borden
De zoon zegt echter theatraal
Ik wil me geven aan een hele volle zaal
refren':
Haal het doek maar op
Doe het licht maar aan
Dan zal ik mijn kunst voor u vertonen gaan
En al weet ik dat het allemaal illusie is
There's no business like showbusiness
En of je nou jongleert
Of manipuleert
Of apen dresseert
Of halters hanteert
Of grijnst als een clown
Of danst als een faun
En al is succes maar klatergoud en schijn
Je zou nooit, nooit, nooit
Je zou nooit iets anders willen zijn
En overal, van New York, Middenbeemster tot Milaan
Zie je diezelfde mensen 's avonds voor het voetlicht staan
Die zangers, dansers, clowns en acrobaten
Zij weigerden een vast bestaan in kaas en havermout
Voor 't leven in die sfeer van schone schijn en klatergoud
Zij doen het, want zij kunnen het niet laten
Ze hebben alleen een idee
In de revue, het cabaret, de variete
refren'
En als ik zelf zo'n avond heb gewerkt voor mijn publiek
En 't laatste woord gezegd is op de laatste noot muziek
En alle mensen naar hun bedje toe zijn
Dan gaat er een moe mannetje naar huis toe door de nacht
En hoopt dat hij vanavond weer wat blijheid heeft gebracht
En denkt: zou Albert Heijn nu ook zo moe zijn
Wat heeft zo'n kruidenier het goed
Maar morgen zing ik weer met frisse moed
refren'
Sube el telón
Puede que en este momento en Delft o Wormerveer
Haya un joven que está en desacuerdo con su viejo
Y dice que no quiere ser un tendero
Que siente la llamada de las tablas... como son las cosas
Papá no ve futuro en Shakespeare, pero sí pollo en Albert Heijn
Y murmura sobre musas ligeras, platos vacíos
Sin embargo, el hijo dice de manera teatral
Quiero entregarme a un teatro lleno
Estribillo:
Sube el telón
Enciende las luces
Y mostraré mi arte para ustedes
Y aunque sé que todo es una ilusión
No hay negocio como el del espectáculo
Ya sea que malabarees
O manipules
O adiestres monos
O manejes pesas
O sonrías como un payaso
O bailes como un fauno
Y aunque el éxito sea solo oro falso y apariencias
Nunca, nunca, nunca
Nunca querrías ser otra cosa
Y en todas partes, desde Nueva York, Middenbeemster hasta Milán
Ves a esas mismas personas paradas frente al escenario por la noche
Esos cantantes, bailarines, payasos y acróbatas
Rechazaron una vida estable en queso y avena
Por la vida en ese ambiente de pura apariencia y oro falso
Lo hacen, porque no pueden evitarlo
Solo tienen una idea
En el espectáculo, el cabaret, el varieté
Estribillo
Y cuando yo mismo he trabajado una noche para mi público
Y se ha dicho la última palabra en la última nota de música
Y todas las personas van a sus camas
Entonces un hombre cansado regresa a casa por la noche
Y espera haber traído un poco de alegría esta noche
Y piensa: ¿Estará Albert Heijn tan cansado también?
Qué bien la pasa ese tendero
Pero mañana cantaré de nuevo con ánimo renovado
Estribillo