Het dorp
Thuis heb ik nog een ansichtkaart
Waarop een kerk een kar met paard
Een slagerij J. van der Ven
Een kroeg, een juffrouw op de fiets
Het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets
Maar het is waar ik geboren ben
Dit dorp, ik weet nog hoe het was
De boerenkind'ren in de klas
Een kar die ratelt op de keien
Het raadhuis met een pomp ervoor
Een zandweg tussen koren door
Het vee, de boerderijen
En langs het tuinpad van m'n vader
Zag ik de hoge bomen staan
Ik was een kind en wist niet beter
Dan dat 't nooit voorbij zou gaan
Wat leefden ze eenvoudig toen
In simp'le huizen tussen groen
Met boerenbloemen en een heg
Maar blijkbaar leefden ze verkeerd
Het dorp is gemoderniseerd
En nou zijn ze op de goeie weg
Want ziet, hoe rijk het leven is
Ze zien de televisiequiz
En wonen in betonnen dozen
Met flink veel glas, dan kun je zien
Hoe of het bankstel staat bij Mien
En d'r dressoir met plastic rozen
En langs het tuinpad van m'n vader
Zag ik de hoge bomen staan
Ik was een kind en wist niet beter
Dan dat 't nooit voorbij zou gaan
De dorpsjeugd klit wat bij elkaar
In minirok en beatle-haar
En joelt wat mee met beat-muziek
Ik weet wel het is hun goeie recht
De nieuwe tijd, net wat u zegt
Maar het maakt me wat melancholiek
Ik heb hun vaders nog gekend
Ze kochten zoethout voor een cent
Ik zag hun moeders touwtjespringen
Dat dorp van toen, het is voorbij
Dit is al wat er bleef voor mij
Een ansicht en herinneringen
Toen ik langs het tuinpad van m'n vader
De hoge bomen nog zag staan
Ik was een kind, hoe kon ik weten
Dat dat voorgoed voorbij zou gaan
El pueblo
En casa todavía tengo una postal
Donde una iglesia, un carro con caballos
Una carnicería J. van der Ven
Un bar, una señorita en bicicleta
Probablemente no signifique nada para usted
Pero es donde nací
Este pueblo, todavía recuerdo cómo era
Los niños campesinos en la clase
Un carro que hace ruido en las piedras
El ayuntamiento con una bomba afuera
Un camino de tierra entre los campos de trigo
El ganado, las granjas
Y a lo largo del sendero del jardín de mi padre
Vi los altos árboles parados
Era un niño y no sabía mejor
Que esto nunca terminaría
Cómo vivían de manera sencilla entonces
En casas simples entre el verde
Con flores de campo y un seto
Pero al parecer vivían mal
El pueblo se ha modernizado
Y ahora van por el buen camino
Porque vean qué rica es la vida
Ven los concursos de televisión
Y viven en cajas de concreto
Con mucho vidrio, así pueden ver
Cómo queda el sofá de Mien
Y su aparador con rosas de plástico
Y a lo largo del sendero del jardín de mi padre
Vi los altos árboles parados
Era un niño y no sabía mejor
Que esto nunca terminaría
La juventud del pueblo se agrupa
En minifalda y cabello a lo Beatles
Y cantan junto con la música beat
Sé que es su derecho
La nueva era, justo como usted dice
Pero me pone un poco melancólico
Conocí a sus padres
Compraban regaliz por un centavo
Vi a sus madres saltando la cuerda
Ese pueblo de antes, ha pasado
Esto es todo lo que quedó para mí
Una postal y recuerdos
Cuando pasaba por el sendero del jardín de mi padre
Vi los altos árboles parados
Era un niño, ¿cómo podía saber
Que eso terminaría para siempre?