395px

Le village

Wim Sonneveld

Het dorp

Thuis heb ik nog een ansichtkaart
Waarop een kerk een kar met paard
Een slagerij J. van der Ven
Een kroeg, een juffrouw op de fiets
Het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets
Maar het is waar ik geboren ben
Dit dorp, ik weet nog hoe het was
De boerenkind'ren in de klas
Een kar die ratelt op de keien
Het raadhuis met een pomp ervoor
Een zandweg tussen koren door
Het vee, de boerderijen

En langs het tuinpad van m'n vader
Zag ik de hoge bomen staan
Ik was een kind en wist niet beter
Dan dat 't nooit voorbij zou gaan

Wat leefden ze eenvoudig toen
In simp'le huizen tussen groen
Met boerenbloemen en een heg
Maar blijkbaar leefden ze verkeerd
Het dorp is gemoderniseerd
En nou zijn ze op de goeie weg
Want ziet, hoe rijk het leven is
Ze zien de televisiequiz
En wonen in betonnen dozen
Met flink veel glas, dan kun je zien
Hoe of het bankstel staat bij Mien
En d'r dressoir met plastic rozen

En langs het tuinpad van m'n vader
Zag ik de hoge bomen staan
Ik was een kind en wist niet beter
Dan dat 't nooit voorbij zou gaan

De dorpsjeugd klit wat bij elkaar
In minirok en beatle-haar
En joelt wat mee met beat-muziek
Ik weet wel het is hun goeie recht
De nieuwe tijd, net wat u zegt
Maar het maakt me wat melancholiek
Ik heb hun vaders nog gekend
Ze kochten zoethout voor een cent
Ik zag hun moeders touwtjespringen
Dat dorp van toen, het is voorbij
Dit is al wat er bleef voor mij
Een ansicht en herinneringen

Toen ik langs het tuinpad van m'n vader
De hoge bomen nog zag staan
Ik was een kind, hoe kon ik weten
Dat dat voorgoed voorbij zou gaan

Le village

Chez moi, j'ai encore une carte postale
Où l'on voit une église, une charrette avec un cheval
Une boucherie J. van der Ven
Un bar, une demoiselle à vélo
Ça ne vous dit probablement rien
Mais c'est là où je suis né
Ce village, je me souviens de comment c'était
Les enfants de fermiers dans la classe
Une charrette qui cliquette sur les pavés
La mairie avec une pompe devant
Un chemin de terre entre les blés
Le bétail, les fermes

Et le long du chemin de mon père
Je voyais les grands arbres se dresser
J'étais un enfant et je ne savais pas mieux
Que ça ne finirait jamais

Comme ils vivaient simplement à l'époque
Dans des maisons modestes entourées de verdure
Avec des fleurs de paysan et une haie
Mais apparemment, ils vivaient mal
Le village a été modernisé
Et maintenant, ils sont sur la bonne voie
Regardez comme la vie est riche
Ils regardent des quiz à la télé
Et habitent dans des boîtes en béton
Avec beaucoup de verre, on peut voir
Comment le canapé est placé chez Mien
Et son buffet avec des roses en plastique

Et le long du chemin de mon père
Je voyais les grands arbres se dresser
J'étais un enfant et je ne savais pas mieux
Que ça ne finirait jamais

La jeunesse du village se regroupe un peu
En minijupe et cheveux à la Beatles
Et ils chantent avec la musique beat
Je sais bien que c'est leur droit
Le temps moderne, comme vous dites
Mais ça me rend un peu mélancolique
J'ai connu leurs pères
Ils achetaient de la réglisse pour un sou
Je voyais leurs mères sauter à la corde
Ce village d'autrefois, c'est fini
C'est tout ce qu'il me reste
Une carte postale et des souvenirs

Quand je longeais le chemin de mon père
Je voyais encore les grands arbres se dresser
J'étais un enfant, comment pouvais-je savoir
Que tout cela serait à jamais terminé