Lieveling
Als ik denk aan al die jaren
Jaren dat we samen waren
Altijd samen jij en ik
Als ik denk aan ons verleden
Hoe we alles samen deden
Word ik stil een ogenblik
En ik denk
Ja, dan denk ik aan die meiden die ik nooit heb kunnen krijgen
Omdat jij me in de weg zat en dan denk ik bij m'n eigen
Aan die wilde avonturen die ik steeds moest laten schieten
Omdat jij dan zat te wachten met een schaaltje rooie bieten
Aan die keer dat ik op reis ging en Margot mijn bed zou delen
Oh Margot zo welgeschapen om het overspel te spelen
Maar ik kreeg die blindedarm en in plaats van wilde nachten
Zat jij met een bossie tulpen in het ziekenhuis te wachten
Want jouw streep liep altijd door mijn sexuele rekening
Lieveling, lieveling, lieveling
Als ik denk aan ons verleden
Hoe we alles samen deden
Alles samen jij en ik
Als ik denk aan al die dingen
Maken die herinneringen
Mij heel stil een ogenblik
En ik denk
Hoe ik steeds als jij in zee ging in een strandstoel zat te hopen
IJdele hoop want jij kwam altijd weer de golven uitgekropen
En dan denk ik waarom moeten anderen toch altijd boffen
Want jij staat toch ook te koken en jouw gas kan ook ontploffen
En ons huis heeft toch ook trappen waar de loper los kan raken
Waarom wil geen tram of auto ooit bij jou eens brokken maken
Maar jij bent niet stuk te krijgen, helder staat me dat voor ogen
Jij wordt later opgegraven door verbaasde archeologen
Onbeschadigd, onveranderd, als een prehistorisch ding
Lieveling, lieveling, lieveling
Maar dan zijn er van die nachten
Dat die bittere gedachten
Al die weerzin, dat verwijt
Mij zo vreselijk berouwen
En dan ben ik niet te houwen
Want dan breekt mijn hart van spijt
Bittere spijt
Spijt dat ik met jou getrouwd ben dat ik dacht het zal wel lukken
Nou ik weet het je kan beter de Vierdaagse doen op krukken
Spijt dat ik niet heb geluisterd naar mijn broers die toenalzeien
Man je kan veel beter trouwen met een vrachtauto vol keien
Spijt dat ik niet van de centen die jij na mijn dood zult vangen
Alle meiden van de wallen met bijoux heb volgehangen
Ik heb spijt dat ik zo'n sul was dat ik nooit ben weggelopen
Maar toch tegen beter weten op verandering bleef hopen
Ik bleef nog op gratie hopen toen ik al aan de galg hing
Lieveling, lieveling, lieveling
Amor
Cuando pienso en todos esos años
Años que estuvimos juntos
Siempre juntos tú y yo
Cuando pienso en nuestro pasado
Cómo hacíamos todo juntos
Me quedo en silencio por un momento
Y pienso
Sí, entonces pienso en esas chicas que nunca pude tener
Porque tú me lo impedías y entonces pienso para mí mismo
En esas aventuras salvajes que siempre tuve que dejar pasar
Porque tú estabas esperando con un plato de remolachas rojas
Aquella vez que me fui de viaje y Margot compartiría mi cama
Oh Margot tan bien formada para jugar al adulterio
Pero me dio apendicitis y en lugar de noches salvajes
Tú estabas esperando en el hospital con un ramo de tulipanes
Porque tu sombra siempre estaba en mi cuenta sexual
Amor, amor, amor
Cuando pienso en nuestro pasado
Cómo hacíamos todo juntos
Todo juntos tú y yo
Cuando pienso en todas esas cosas
Esas memorias
Me quedo en silencio por un momento
Y pienso
Cómo siempre que tú ibas al mar yo estaba sentado en una silla de playa esperando
Vana esperanza porque siempre volvías saliendo de las olas
Y entonces pienso por qué otros siempre tienen suerte
Porque tú también estás cocinando y tu gas también puede explotar
Y nuestra casa también tiene escaleras donde la alfombra puede soltarse
¿Por qué ningún tranvía o auto nunca choca contigo?
Pero no puedes romperte, eso está claro para mí
Serás desenterrada más tarde por arqueólogos sorprendidos
Intacta, inalterada, como una reliquia prehistórica
Amor, amor, amor
Pero luego hay esas noches
Que esos pensamientos amargos
Toda esa aversión, ese reproche
Me llenan de un terrible arrepentimiento
Y entonces no puedo contenerme
Porque mi corazón se rompe de arrepentimiento
Arrepentimiento amargo
Arrepentimiento de haberme casado contigo, de haber pensado que funcionaría
Ahora lo sé, es mejor hacer el Camino de Santiago con muletas
Arrepentimiento de no haber escuchado a mis hermanos que lo veían venir
Hombre, es mucho mejor casarse con un camión lleno de piedras
Arrepentimiento de no haber gastado el dinero que recibirás después de mi muerte
En todas las chicas de la calle con joyas colgadas
Me arrepiento de haber sido tan tonto de no haberme escapado nunca
Pero aún así, contra toda razón, seguía esperando un cambio
Seguía esperando clemencia cuando ya estaba en la horca
Amor, amor, amor