395px

Pertenezco a Ti

Wim Soutaer

Ik Hoor Bij Jou

ik adem
ik adem alle mogelijkheden in
en breng m'n leven naar een nieuw begin
klaar voor verandering in mij

over
over alle hindernissen heen
ik voel me sinds een tijd niet meer alleen
de reden ben jij

ik heb al veel te lang gezworven
door een doolhof in mijn hoofd
ik rende weg van alle keuzes
met een radeloos geloof
maar de hemel trekt zich open
en de zon verjaagt de kou
want ik weet nu
ik hoor
ik hoor bij jou

ik ben bezeten
bezeten van de waarheid in je stem
het is alsof ik in de liefde zwem
m'n toekomst ben jij

ik heb al veel te lang gezworven
door een doolhof in mijn hoofd
ik rende weg van alle keuzes
met ee radeloos geloof
maar de hemel trekt zich open
en de zon verjaagt de kou
ik ben verlost nu
de deur is open
de weg volledig vrij
twijfels liggen weer achter mij

de zee is rustig en m'n haven is in zicht
vanuit het donker naar het felle noorderlicht
vanaf de bergen kijk ik uit over het dal
jij redt m'n wereld na een vrije val

ik heb al veel te lang gezworven
door een doolhof in mijn hoofd
ik rende weg van alle keuzes
met een radeloos geloof
maar de hemel trekt zich open
en de zon verjaagt de kou
want ik weet nu
ik hoor

Pertenezco a Ti

Respiro
Respiro todas las posibilidades
y llevo mi vida a un nuevo comienzo
listo para el cambio en mí

sobre
sobre todas las barreras
hace tiempo que no me siento solo
la razón eres tú

he vagado por mucho tiempo
dentro de un laberinto en mi cabeza
huí de todas las decisiones
con una fe desesperada
pero el cielo se abre
y el sol ahuyenta el frío
porque ahora sé
pertenezco
pertenezco a ti

estoy poseído
poseído por la verdad en tu voz
es como si estuviera nadando en el amor
mi futuro eres tú

he vagado por mucho tiempo
dentro de un laberinto en mi cabeza
huí de todas las decisiones
con una fe desesperada
pero el cielo se abre
y el sol ahuyenta el frío
estoy liberado ahora
la puerta está abierta
el camino completamente despejado
las dudas quedan atrás

el mar está en calma y mi puerto está a la vista
desde la oscuridad hasta la brillante aurora boreal
desde las montañas observo el valle
tú salvas mi mundo después de una caída libre

he vagado por mucho tiempo
dentro de un laberinto en mi cabeza
huí de todas las decisiones
con una fe desesperada
pero el cielo se abre
y el sol ahuyenta el frío
porque ahora sé
pertenezco

Escrita por: