언젠가 기억의 물감을
eonjenga gieogui mulgameul
저 태양이 점으론 곳으로
jeo taeyangi jeomuneun goseuro
흐트뿌린 저기 있어
heutppurin jeogi isseo
유유히 흐르던
yuyuhi heureudeon
공간은 시간의 색을 입고
gongganeun siganui saegeul ipgo
투명한 수채화가 되었지
tumyeonghan suchaehwaga doeeotji
그 속엔 내가 있었어
geu sogen naega isseosseo
셀 수 없이 많은 내가
sel su eopsi maneun naega