LA NIEBLA (part. Natalia Lafourcade)
No sé si los días lloran con tu encanto
Si tu vida se despliega como un mantel blanco
Si a tus deseos les ganó el cansancio
O te estás dando lo que merecés
Quizás si el mundo gira más despacio
Alguna vuelta nos junte otra vez
Y ahí te vas y ahí te ves, ¿y qué?
Buscando escalar el viento
Y ahí te vas y ahí te ves
Vos sabés bien que la vida es sueño
Y vas jugando siempre a perderte en la niebla
Y ya no sé qué anhelos te despiertan
Y si en esos días donde todo tiembla
Te acordarás de mí
Giros, en el lugar
Ríos, buscándose
Y dime, si ya no estás
Dime, si ya no es
Giros, en el lugar
Ríos, buscándose
Y dime, si ya no estás
Dime, si ya no es
Los días son como un misterio
En los amantes se ha apagado el fuego
Almas que buscan encontrar un cielo
Y es que en esta bruma todo pasa lento
Quizá si el mundo gira más despacio
Alguna vuelta nos junte otra vez
Y así me voy, y así me ves ¿Y qué?
Buscando regresar el tiempo
Y vas jugando siempre a perderte en la niebla
Y ya no sé qué anhelos te despiertan
Y si en esos días donde todo tiembla
Te acordarás de mí
Giros, en el lugar
Ríos, buscándose
Y dime, si ya no estás
Dime, si ya no es
Giros, en el lugar
Ríos, buscándose
Y dime, si ya no estás
Dime, si ya no es
Giros, en el lugar
Ríos, buscándose
Y dime, si ya no estás
Dime, si ya no es
Giros, en el lugar
Ríos, buscándose
Y dime, si ya no estás
Dime, si ya no es
DE FOG (met Natalia Lafourcade)
Ik weet niet of de dagen huilen om jouw charme
Of je leven zich ontvouwt als een wit tafelkleed
Of je verlangens zijn verslagen door de vermoeidheid
Of je krijgt wat je verdient
Misschien als de wereld langzamer draait
Dat we elkaar weer eens tegenkomen
En daar ga je, en daar zie je jezelf, en wat dan?
Zoekend om de wind te beklimmen
En daar ga je, en daar zie je jezelf
Je weet goed dat het leven een droom is
En je speelt altijd met het idee om je te verliezen in de mist
En ik weet niet meer welke verlangens je wekken
En als je in die dagen waarin alles trilt
Aan mij zult denken
Draaien, op de plek
Rivieren, die elkaar zoeken
En zeg me, als je er niet meer bent
Zeg me, als het niet meer is
Draaien, op de plek
Rivieren, die elkaar zoeken
En zeg me, als je er niet meer bent
Zeg me, als het niet meer is
De dagen zijn als een mysterie
Bij de geliefden is het vuur gedoofd
Zielen die een hemel proberen te vinden
En in deze nevel gaat alles langzaam
Misschien als de wereld langzamer draait
Dat we elkaar weer eens tegenkomen
En zo ga ik, en zo zie je me, en wat dan?
Zoekend om de tijd terug te brengen
En je speelt altijd met het idee om je te verliezen in de mist
En ik weet niet meer welke verlangens je wekken
En als je in die dagen waarin alles trilt
Aan mij zult denken
Draaien, op de plek
Rivieren, die elkaar zoeken
En zeg me, als je er niet meer bent
Zeg me, als het niet meer is
Draaien, op de plek
Rivieren, die elkaar zoeken
En zeg me, als je er niet meer bent
Zeg me, als het niet meer is
Draaien, op de plek
Rivieren, die elkaar zoeken
En zeg me, als je er niet meer bent
Zeg me, als het niet meer is
Draaien, op de plek
Rivieren, die elkaar zoeken
En zeg me, als je er niet meer bent
Zeg me, als het niet meer is