OKUPA
(Es Wosito, wachi)
(La zona DS3)
Fluyo, pensando sin tapujos
Muevo las manos como si fuese un brujo
Me colgué y ya no sé a dónde me dirijo
Somos inmortales cuando nos miramos fijo
Te vi y perdí el calibre
Abrí la jaula y me olvidé de cómo ser libre (pa'lante)
Con vos es todo más simple
Te vi un rato y se me fue lo triste
Había un lugar en tu cama y me volví un okupa
El Sol en la ventana que hiciste de lupa
No sé de quién es la culpa
No sé de quién es la culpa
Había un lugar en tu cama y me volví un okupa
El Sol en la ventana que hiciste de lupa
No sé de quién es la culpa
No sé de quién es la culpa
De quién es la culpa
No sé de quién es la culpa, no sé
De quién es la
De quién es la, no hay culpa
Es como una lanza clavada en la panza
Las palabras que tengo guardadas ya no alcanzan
No quiero pararme a equilibrar esta balanza
Hagamos que vaya y venga como si fuese una danza
Y qué ansias de volver
De volver a hacerte estremecer
De cambiar la suerte y no tener
Que parar un rato a pensar en la muerte
Yo qué sé
Y hoy voy a por más y vos me hablás
Decís que no querés perturbar mi paz
No te das cuenta las noches que me aliviás
Con las cosas esas locas que vos me contás
Y no me pidas que no venga a decirte
Gracias por los días en los que no te fuiste
Que me gusta mucho que no funcione tu timbre
Que me dejas que delire y que saque mi alma de tigre
Había un lugar en tu cama y me volví un okupa
El Sol en la ventana que hiciste de lupa
No sé de quién es la culpa
No sé de quién es la culpa
Había un lugar en tu cama y me volví un okupa
El Sol en la ventana que hiciste de lupa
No sé de quién es la culpa
No sé de quién es la culpa
De quién es la culpa
No sé de quién es la culpa, no sé
De quién es la
De quién es la, no hay culpa
No sé
OKUPA
(Es Wosito, wachi)
(De zone DS3)
Ik stroom, denk zonder remmen
Beweeg mijn handen alsof ik een tovenaar ben
Ik ben vastgelopen en weet niet waarheen ik ga
We zijn onsterfelijk als we elkaar aankijken
Ik zag je en verloor mijn focus
Opende de kooi en vergat hoe vrij te zijn (vooruit)
Met jou is alles eenvoudiger
Ik zag je even en het verdriet verdween
Er was een plek in je bed en ik werd een okkupant
De zon in het raam dat je als een vergrootglas maakte
Ik weet niet wie de schuld heeft
Ik weet niet wie de schuld heeft
Er was een plek in je bed en ik werd een okkupant
De zon in het raam dat je als een vergrootglas maakte
Ik weet niet wie de schuld heeft
Ik weet niet wie de schuld heeft
Van wie is de schuld?
Ik weet niet wie de schuld heeft, weet ik niet
Van wie is de
Van wie is de, er is geen schuld
Het is als een lans die in mijn buik is gestoken
De woorden die ik bewaar zijn niet genoeg meer
Ik wil niet stoppen om deze balans te wegen
Laten we het laten gaan en komen alsof het een dans is
En wat een verlangen om terug te keren
Om je weer te laten beven
Om het lot te veranderen en niet te hoeven
Stoppen om even na te denken over de dood
Wat weet ik
En vandaag ga ik voor meer en jij praat met me
Je zegt dat je mijn rust niet wilt verstoren
Je beseft niet hoeveel nachten je me verlicht
Met die gekke dingen die je me vertelt
En vraag me niet om niet te komen zeggen
Dank je voor de dagen dat je niet weg bent gegaan
Ik vind het fijn dat je bel niet werkt
Dat je me laat dromen en mijn tijgerziel laat ontsnappen
Er was een plek in je bed en ik werd een okkupant
De zon in het raam dat je als een vergrootglas maakte
Ik weet niet wie de schuld heeft
Ik weet niet wie de schuld heeft
Er was een plek in je bed en ik werd een okkupant
De zon in het raam dat je als een vergrootglas maakte
Ik weet niet wie de schuld heeft
Ik weet niet wie de schuld heeft
Van wie is de schuld?
Ik weet niet wie de schuld heeft, weet ik niet
Van wie is de
Van wie is de, er is geen schuld
Ik weet het niet