Protocolo
Me despierta la luz, un jazz, un blues
Al costado del cachete veo un poco de rush
Push, algo me empuja
En las costillas
No le doy importancia hoy el día brilla
Vuelvo a servir el vaso aunque rebalse con la última gota
En este momento nada me importa
Bebo licor, bailo en pelotas
Mi mente extasiada mi pecho explota
Pero veo toda esa gente caminar con mala cara
Pibes descalzos bajo un cartel de las Nike más caras
Piden una ayuda, pero a todos les resbala
La seguridad de su país solo regala balas
Diganme que no es en serio
Que me muestran tantos fines sin proporcionar los medios
Diganme que no es en serio
Que esperan que después de esto
No quiera empezar un incendio
No voy a parar de vibrar, agitar
Escabiar y gritar que esa es mi virtud
Aunque quieran callar apalear deformar dominar y juzgar mi actitud
Sin descansar me voy a levantar y tagearle al facho su puto ataúd
Aunque vaya a estallar y esto pueda fallar
Voy a dejar el alma por toda mi crew
Me quieren moldear como a una escultura
Yo voy a volar hasta mi sepultura
Quemar y gozar de un verde en la luna
Ver el mundo girar con una buena altura
No sé que está bien no sé que está mal
Me fijo en la esencia odio la moral
Confundo el principio, el nudo y el final
Fruto natural antiartificial
Vuelve la paz
Una brisa que me alivia como un alical
Una de cal, ninguna buena
Trescientas mal pero de pronto ahí hay alguna que vale la pena
Y che que pena, nena, no llores mas en esta noche
Puedo acompañarte a pata, no tengo coche
Pero, mi cerebro es descapotable
Para que veas mi funcionamiento interno y todos mis cables
No quiero hablarte, todo es tan inmenso
Prefiero acompañarte con un silencio
Sí, con un silencio
Una nube de protesta vuelve a tapar la luz
Resolana a la mañana en la parada de un bus
Uf, el pibe desayuna mezcla de ron con yogurt
Es que al hambre y a la angustia no les importa el glamour
Diganme que no es en serio
Que me muestran tantos fines sin proporcionar los medios
Diganme que no es en serio
Que esperan que después de esto
No quiera empezar un incendio
Miles de familias quedan sin trabajo
Y otros en sus rimas hablando de fajos
La vida lástima la plata escatima
Y encima al de arriba le importa un carajo
A la deriva en un mar de altibajos
Al que mal me mira va un escupitajo
Mi alma delira y traspira lágrimas que
Sacian la sed que tu ausencia me trajo
Es mi protocolo y te lo detallo, la mala hierba se corta de tallo
La buena la fumo y me estallo el
Que calla otorga y ni a palos me callo
No sé que está bien no se que está mal
Me fijo en la esencia odio la moral
Confundo el principio, el nudo y el final
Fruto natural antiartificial
Protocol
De licht wekt me, een jazz, een blues
Aan de zijkant van mijn wang voel ik een beetje rush
Duw, iets duwt me
In mijn ribben
Ik geef er vandaag geen aandacht aan, de dag straalt
Ik vul het glas weer, ook al loopt het over met de laatste druppel
Op dit moment kan me niets schelen
Ik drink drank, dans naakt
Mijn geest in extase, mijn borst explodeert
Maar ik zie al die mensen met een chagrijnige blik lopen
Kinderen op blote voeten onder een bord van de duurste Nike's
Ze vragen om hulp, maar niemand geeft erom
De veiligheid van hun land geeft alleen kogels weg
Zeg me dat dit niet serieus is
Dat ze me zoveel doelen tonen zonder de middelen te geven
Zeg me dat dit niet serieus is
Dat ze verwachten dat ik na dit alles
Geen brand wil stichten
Ik ga niet stoppen met trillen, schudden
Drinken en schreeuwen, dat is mijn gave
Ook al willen ze me de mond snoeren, me slaan, vervormen, domineren en mijn houding veroordelen
Zonder rust ga ik opstaan en de fascist zijn kutkist geven
Ook al ga ik ontploffen en dit kan mislukken
Ik ga mijn ziel geven voor mijn hele crew
Ze willen me vormen als een sculptuur
Ik ga vliegen tot aan mijn graf
Verbranden en genieten van een joint onder de maan
De wereld zien draaien op een goede hoogte
Ik weet niet wat goed is, ik weet niet wat fout is
Ik kijk naar de essentie, haat de moraal
Ik verwissel het begin, het midden en het einde
Natuurlijk fruit, anti-artificieel
De vrede keert terug
Een bries die me verlicht als een alikal
Een van de goede, geen enkele goede
Driehonderd slecht, maar plots is er eentje die de moeite waard is
En hey, wat jammer, schat, huil niet meer deze nacht
Ik kan je te voet vergezellen, ik heb geen auto
Maar mijn brein is cabriolet
Zodat je mijn interne werking en al mijn draden kunt zien
Ik wil niet met je praten, alles is zo immens
Ik geef de voorkeur aan je vergezellen in stilte
Ja, in stilte
Een wolk van protest bedekt weer het licht
De ochtendbries bij de bushalte
Uf, de jongen ontbijt met een mix van rum en yoghurt
Want honger en angst geven niets om glamour
Zeg me dat dit niet serieus is
Dat ze me zoveel doelen tonen zonder de middelen te geven
Zeg me dat dit niet serieus is
Dat ze verwachten dat ik na dit alles
Geen brand wil stichten
Duizenden gezinnen blijven zonder werk
En anderen in hun raps praten over stapels
Het leven is een schande, het geld is schaars
En bovendien kan het degene boven ons geen reet schelen
Op drift in een zee van hoogtes en laagtes
Voor degene die me slecht aankijkt, een spuw
Mijn ziel is in de war en zweet tranen die
De dorst lessen die jouw afwezigheid me bracht
Het is mijn protocol en ik leg het je uit, het onkruid wordt bij de wortel gekapt
Het goede rook ik en ik explodeer
Wie zwijgt, stemt toe en ik zwijg niet voor de volle honderd procent
Ik weet niet wat goed is, ik weet niet wat fout is
Ik kijk naar de essentie, haat de moraal
Ik verwissel het begin, het midden en het einde
Natuurlijk fruit, anti-artificieel.