395px

Wat Wil Je?

Xará

Cê Quer O Quê? (part.Damien Seth)

Por que cê me ligou?
Se o teu amor acabou
Cê quer o quê?
Foi sua decisão, agora me deixa viver
Não me liga, não me esquece, não demora

Duas da madruga, ela me liga e é sempre assim
Quatro da madruga, ela desliga e vai dormir
Oito da manhã, já tá de pé pra trabalhar de novo
Bipolar, remedinho, tarja preta é pouco
Tudo bem, loucura é tão normal
É bom saber que eu mudei e o resto continua igual
Eu sou a noite, vulgo criação
Ela é hype, tipo artista e frita na solidão
Delírios de insolação, me chama pra sair. Quer mais

Todas as renúncias e os nunca mais
Ia dar merda, né? Só questão de tempo
Só morre quem viveu e só sofre quem tá vivendo
Eu vivi, tipo, coisa boa, uma vez só
Tipo festa com as amigas à toa, é uma vez só
De cara pra parede, eu boto ela de costas
Puxo no cabelo, ela me xinga e diz que gosta

Saudade: palavra triste? Agora chora
Precipitou o fim, depois não se apavora
Rebobina a fita, é só um flashback avulso
Calcinha no bolso, vestido caindo é luxo
Senta no meu colo, vem! Molha minha calça
Diz que não me quer e não aguenta sentir minha falta
É moderno o nosso amor, é sincero
Amor, eu quero, sem caô, burocracia zero

Que nem Adriano, treino no colchão
No ritmo Tiger Woods, dobrando todos os ‘plantão’
Vivendo cada momento em prol de um momento bom
Aventura, um novo quarto, um novo som
Somos equilíbrio assim, delivery noite a dentro
Vagando à margem e é frio tá no relento
Mundanos, pecadores sem ressentimentos
É o fim da nossa história, o dia tá nascendo

Wat Wil Je?

Waarom bel je me?
Als je liefde voorbij is
Wat wil je?
Het was jouw keuze, laat me nu gewoon leven
Bel me niet, vergeet me niet, kom niet te laat

Twee uur 's nachts, ze belt me en het is altijd zo
Vier uur 's nachts, ze hangt op en gaat slapen
Acht uur 's ochtends, staat alweer op om te werken
Bipolair, pilletjes, dat is niet genoeg
Is goed, gekte is zo normaal
Het is fijn om te weten dat ik veranderd ben en de rest blijft hetzelfde
Ik ben de nacht, ook wel creatie genoemd
Zij is hype, als een artiest en verzuipt in eenzaamheid
Dwaasheid van een zonnesteek, ze vraagt me om uit te gaan. Wil meer

Alle opofferingen en de nooit meer
Het zou problemen geven, toch? Gewoon een kwestie van tijd
Alleen wie geleefd heeft sterft en alleen wie leeft lijdt
Ik heb geleefd, zoals, iets goeds, maar één keer
Zoals een feestje met vriendinnen zonder zorgen, maar één keer
Met mijn gezicht naar de muur, draai ik haar om
Trek aan haar haar, ze scheldt me uit en zegt dat ze het leuk vindt

Gemis: een treurig woord? Nu huilt ze
Versnelde het einde, daarna niet in paniek
Spoel de tape terug, het is gewoon een losse flashback
Onderbroek in mijn zak, jurk die valt is luxe
Ga op mijn schoot zitten, kom! Maak mijn broek nat
Zegt dat ze me niet wil en niet kan omgaan met mijn gemis
Onze liefde is modern, is oprecht
Liefde, ik wil, zonder gedoe, geen bureaucratie

Net als Adriano, trainen op de matras
In het ritme van Tiger Woods, alle 'diensten' verdubbelen
Elk moment leven voor een goed moment
Avontuur, een nieuwe kamer, een nieuwe sound
We zijn zo in balans, bezorging de hele nacht
Dwalend aan de rand en het is koud in de open lucht
Aardse, zondige zonder wrok
Het is het einde van ons verhaal, de dag komt op.

Escrita por: