Oration of Ruin...
And in those frozen moments won
From grief that creeps to wreathe the sun
In drapes inwove with deathshead wing
I thank God for the suffering
And I thank God for the suffering
As still I burn
For Her return
I would make my peace with everything
I, I still recall, the first fullmoon of May
Consigned to flames like secret letters
And midst the writhe of parapets
Where angels sigh, lonely she sits
Upon the lip
Only a slip from whence I beg her...
Rede van Vernietiging...
En in die bevroren momenten gewonnen
Van verdriet dat sluipt om de zon te omhullen
In draperieën geweven met doodskopvleugels
Dank ik God voor het lijden
En ik dank God voor het lijden
Terwijl ik nog steeds brand
Voor Haar terugkeer
Zou ik mijn vrede maken met alles
Ik, ik herinner me nog, de eerste volle maan van mei
Verbrand als geheime brieven
En temidden van het geworstel van borstweringen
Waar engelen zuchten, zit zij eenzaam
Op de rand
Slechts een stap verwijderd van waar ik haar smeek...