395px

De Glans

Xavibo

El brillo

Digo que se me ha pasado hasta que pase
Pero no sé cuánto aguantaré esta pose
Es más fácil fingir que quieres cuando no quieres
Que fingir que no quieres cuando lo haces

Yo lo siento, pero no puedo olvidarme
Del idioma de tus manos al acurrucarme
De la voz que pones cuando hablas con tu perro
Y de la mirada asesina al enfadarte, eh

De amarme a hacerme tu amante
Qué manera menos elegante de acabarse
No hay amnesia pa' una vida por delante
Y mi mente ha vuelto a Venecia y me he visto ahogarme

Mi familia dice que eras buena para mí
No les culpo yo también me lo creí
Y aunque me escuece la herida
Nada duele para toda la vida

Voy a devolverle a mis ojos el brillo
Yo voy a volver a ser yo
Voy a volver a demostrarle cariño
A la gente que un día me lo dio
Hoy voy a salir a beber con mis niños
Yo voy a volver a ser yo
Voy a cantar fuerte aquel estribillo
De esa canción que tanto me dolió

¿Cómo hago pa' no pensarte todo el tiempo?
Si te apareces en el incienso, en las nubes
Y el mal tiempo, en los campos, los cuartos
Las luces estroboscópicas de los conciertos
Los gatos dorados que venden los bazares
Los cruasanes, los abuelos que aún se quieren y pasean por el puerto

Nos veo en los escaparates de las inmobiliarias
Mirando casas sin tener un euro
Aún te veo en todas partes
Pero en ninguna de esas partes te tengo
Dicen que tengo que tirar para 'alante
Y yo solo sé tirar para dentro

Mi familia dice que eras buena para mí
No les culpo yo también me lo creí
Y aunque me escuece la herida
Nada duele para toda la vida

Voy a devolverle a mis ojos el brillo
Yo voy a volver a ser yo
Voy a volver a demostrarle cariño
A la gente que un día me lo dio
Hoy voy a salir a beber con mis niños
Yo voy a volver a ser yo
Voy a cantar fuerte aquel estribillo
De esa canción que tanto me dolió

De Glans

Ik zeg dat het me is ontgaan tot het voorbij is
Maar ik weet niet hoe lang ik deze pose volhoud
Het is makkelijker te doen alsof je wilt als je dat niet doet
Dan te doen alsof je niet wilt als je dat wel doet

Het spijt me, maar ik kan je niet vergeten
Van de taal van je handen als je me knuffelt
Van de stem die je gebruikt als je met je hond praat
En van die dodelijke blik als je boos bent, eh

Van me liefhebben tot me je minnaar maken
Wat een minder elegante manier om te eindigen
Er is geen amnesie voor een leven dat nog komt
En mijn geest is terug in Venetië en ik zie mezelf verdrinken

Mijn familie zegt dat je goed voor me was
Ik geef ze geen ongelijk, ik geloofde het ook
En hoewel de wond nog steekt
Doet niets pijn voor de rest van je leven

Ik ga de glans aan mijn ogen teruggeven
Ik ga weer mezelf zijn
Ik ga weer liefde tonen
Aan de mensen die me ooit dat gaven
Vandaag ga ik uit met mijn vrienden
Ik ga weer mezelf zijn
Ik ga dat refrein luid zingen
Van dat nummer dat me zo pijn deed

Hoe kan ik je niet de hele tijd denken?
Als je verschijnt in het wierook, in de wolken
En het slechte weer, op de velden, in de kamers
De stroboscooplampen van de concerten
De gouden katten die in de winkels worden verkocht
De croissants, de grootouders die nog van elkaar houden en langs de haven wandelen

Ik zie ons in de etalages van de makelaars
Kijkend naar huizen zonder een euro te hebben
Ik zie je nog overal
Maar op geen van die plekken heb ik je
Ze zeggen dat ik vooruit moet gaan
En ik weet alleen hoe ik naar binnen moet gaan

Mijn familie zegt dat je goed voor me was
Ik geef ze geen ongelijk, ik geloofde het ook
En hoewel de wond nog steekt
Doet niets pijn voor de rest van je leven

Ik ga de glans aan mijn ogen teruggeven
Ik ga weer mezelf zijn
Ik ga weer liefde tonen
Aan de mensen die me ooit dat gaven
Vandaag ga ik uit met mijn vrienden
Ik ga weer mezelf zijn
Ik ga dat refrein luid zingen
Van dat nummer dat me zo pijn deed

Escrita por: Daniel Sabater / Xavibo / Aure