Somos
Cuando estoy contigo, brota en mis entrañas
Una enredadera que mi miedo atrapa
Me gusta que me llames cuando algo falla
Y no alejarme ni un poquito de tu espalda
Que somos uña y carne, y necesito tu calor
Que no son garras solo son ganas de hacértelo
Me conozco tus incendios, se como calmar tus nervios
Me impartiste tu criterio
De amor
Somos las arrugas de un día alimentada
De desorden, llantos y trescientas carcajadas
Somos ojos pardos y pupilas dilatadas
Somos cicatrices con iniciales grabadas
Somos lo que detestabas, lo que detestabas
Y ahora este desastre no lo cambiarias por nada
Perdimos la cabeza, perdimos la cabeza
Los dos
Y no la buscamos porque fue mejor su ausencia
Nada que decir, nada
Buscas las palabras que sepan hablar de ti
Contigo aprendí, la vida me enseña el manual pa' ser feliz
Juntos somos todo, somos todo
Lo haremos sin más, pero siempre a nuestro modo
Quedémonos solos, merece la pena cuando hablas de nosotros
Yo busco tu mirada
Tú eres el paisaje, yo quien siempre te enfocaba
Tú eres cuento y hadas, eres cuento y hadas
Yo la moraleja que te dice como acaba
Somos la belleza en cada nota en su canción
Tú eres la poesía deja que recite yo
Guardo tu calor, yo tengo las ansias
Tú eres la ropa interior
Rompo ya ese molde
Te busco con las ganas de comprar como ese bróker
Deja que te toque, deja que te toque
Mi piel solo eriza si eres tú la que responde
Te digo ven, vente de la mano, tú derrites mi iceberg
Vivo de tu piel, vivo de tu piel
Nada se compara contigo bebe
Robamos al tiempo, ama, pero lento, no digas lo siento
En eso estás tú na' más
Hambre de tus huesos, el mundo ya es nuestro
Fuerte los cimientos nada nos va a derrumbar
Que somos uña y carne y necesito tu calor
Que no son garras solo son ganas de hacértelo
Somos las arrugas de un día alimentada
De desorden, llantos y trescientas carcajadas
Somos ojos pardos y pupilas dilatadas
Somos cicatrices con iniciales grabadas
Somos lo que detestabas, lo que detestabas
Y ahora este desastre no lo cambiarias por nada
Perdimos la cabeza, perdimos la cabeza
Los dos
Y no la buscamos porque fue mejor su ausencia
Wij zijn
Wanneer ik bij je ben, borrelt het in mijn buik
Een klimop die mijn angst gevangen houdt
Ik vind het fijn dat je me belt als er iets misgaat
En niet een beetje van je rug weg te blijven
Want wij zijn als hand en nagel, en ik heb je warmte nodig
Het zijn geen klauwen, het zijn gewoon verlangens om het te doen
Ik ken je branden, weet hoe ik je zenuwen kan kalmeren
Je gaf me je visie
Van liefde
Wij zijn de rimpels van een dag vol
Van chaos, tranen en driehonderd lachbuien
Wij zijn hazelnootkleurige ogen en verwijdde pupillen
Wij zijn littekens met initialen erin gegraveerd
Wij zijn wat je verafschuwde, wat je verafschuwde
En nu zou je deze chaos voor niets willen ruilen
We zijn de weg kwijt, we zijn de weg kwijt
Met z'n tweeën
En we zoeken het niet omdat de afwezigheid beter was
Niets te zeggen, niets
Je zoekt de woorden die over jou kunnen spreken
Met jou leerde ik, het leven leert me de handleiding om gelukkig te zijn
Samen zijn we alles, zijn we alles
We doen het gewoon, maar altijd op onze manier
Laten we alleen blijven, het is de moeite waard als je over ons praat
Ik zoek je blik
Jij bent het landschap, ik ben degene die altijd scherpstelt
Jij bent verhaal en sprookjes, verhaal en sprookjes
Ik ben de moraal die je vertelt hoe het eindigt
Wij zijn de schoonheid in elke noot van zijn lied
Jij bent de poëzie, laat mij het reciteren
Ik bewaar je warmte, ik heb de verlangens
Jij bent de lingerie
Ik breek dat mold al
Ik zoek je met de honger om te kopen zoals die makelaar
Laat me je aanraken, laat me je aanraken
Mijn huid wordt alleen gevoelig als jij degene bent die reageert
Ik zeg kom, kom hand in hand, jij smelt mijn ijsberg
Ik leef van je huid, ik leef van je huid
Niets kan zich met jou vergelijken, schat
We stelen van de tijd, liefje, maar langzaam, zeg niet dat je het spijt
Daar ben jij alleen
Honger naar je botten, de wereld is al van ons
Sterk de fundamenten, niets zal ons omverwerpen
Want wij zijn als hand en nagel en ik heb je warmte nodig
Het zijn geen klauwen, het zijn gewoon verlangens om het te doen
Wij zijn de rimpels van een dag vol
Van chaos, tranen en driehonderd lachbuien
Wij zijn hazelnootkleurige ogen en verwijdde pupillen
Wij zijn littekens met initialen erin gegraveerd
Wij zijn wat je verafschuwde, wat je verafschuwde
En nu zou je deze chaos voor niets willen ruilen
We zijn de weg kwijt, we zijn de weg kwijt
Met z'n tweeën
En we zoeken het niet omdat de afwezigheid beter was