395px

El último sueño del druida

Xerión

O ultimo sono do druida

Máis aló do circulo de pedra
Está a porta da nosa Eternidade
O voar silencioso do corvo guíanos
A través deste camiño de sufrimento
Na frondosidade do noso recordo
A lira do bardo chora unha despedida
As bágoas do escepticismo
Inundan os nosos aflixidos corazóns, en vano
A miña alma foi enmeigada
Polos sortilexios da
Soidade
Só os máxicos sons da noite
Alentan a miña experiencia coma un mortal
O odio está collendo raices na miña mente
As caveiras dos hipócritas serán esmagadas polas miñas palabras
As xélidas mans da tormenta abrázanme
A súa falsedade será soterrada no sanguento fango
O fogo purificador consume
O seu derradeiro e cálido sorrir
Máxicas criaturas homenaxéan
Enfronte da pila funeraria
O círculo foi competado
Pola invisible escritura do
Destino
Mais a verdade será deformada
Polo inexorable paso do tempo...

El último sueño del druida

Más allá del círculo de piedra
Está la puerta de nuestra Eternidad
El vuelo silencioso del cuervo nos guía
A través de este camino de sufrimiento
En la frondosidad de nuestro recuerdo
La lira del bardo llora una despedida
Las lágrimas del escepticismo
Inundan nuestros afligidos corazones, en vano
Mi alma fue hechizada
Por los sortilegios de la
Soledad
Solo los mágicos sonidos de la noche
Alimentan mi experiencia como un mortal
El odio está arraigando en mi mente
Las calaveras de los hipócritas serán aplastadas por mis palabras
Las gélidas manos de la tormenta me abrazan
Su falsedad será sepultada en el fangoso fango
El fuego purificador consume
Su último y cálido sonreír
Mágicas criaturas rinden homenaje
Frente a la pila funeraria
El círculo fue completado
Por la invisible escritura del
Destino
Pero la verdad será deformada
Por el inexorable paso del tiempo...

Escrita por: