Nada Que Me Consume
Las tebras me arrodearon
Unha vez múis
Sentindo o abafo que o odio
Golpeuba contra a miña caluga
Na soedade da indiferencia infinita
Que a inxustiza dos mediocres alenta
Sentín o formiguear nas miñas entrañas
La neboada luz da ialba
Me abatia sen entender nada
Nada que me consume
Nada que me da a vida
Nada Que Me Consume
Las tinieblas me rodearon
Una vez más
Sintiendo la opresión que el odio
Golpeaba contra mi cráneo
En la soledad de la indiferencia infinita
Que la injusticia de los mediocres alimenta
Sentí el hormigueo en mis entrañas
La neblinosa luz del alba
Me abatía sin entender nada
Nada que me consume
Nada que me da la vida