Manos Blancas
Hay un adulto
Jugando a la guerra
Como un niño rico
Sin educación
Lanza impuestos
Como fichas
Desde un trono
De televisión
Nunca pisó la tierra que quema
Nunca paga su destrucción
Manda bombas por berrinche
Y le llaman decisión
No es carácter
Es violencia
No es poder
Es corrupción
Cuando manda el capricho ajeno
Tiembla el pueblo
Pero alza la voz
Deciden el interés nacional
Sobre tierras que no son suyas
Boca llena de riqueza
Manos blancas
Balas sucias
El muerto siempre es el pobre
El botín no cambia de dueño
20 años de invasiones
Repiten el mismo cuento
Prometieron libertad
Llegaron con ocupación
Se llevaron el futuro
Y dejaron desolación
Tengo rabia contra el imperio
Un lamento con razón
Cuando un pendejo con dinero
Juega a ser Dios con un botón
No hay guerra que sea juego
No hay misil que dé razón
Solo madres enterrando
Lo que el rico no lloró
Por Venezuela alzo el grito
No la uses de distracción
Que decida su camino
Sin bloqueo ni invasión
Que no repitan el cuento
De salvar con ocupación
Ya sabemos cómo acaba
Con pobreza y represión
Que se escuche desde el cerro
Desde el barrio y el solar
Los pueblos no son juguetes
De quien no sabe mandar
La riqueza firma órdenes
Desde arriba y en el alto
Pero el hambre ejecuta
En la casa y en el rancho
Se reparten los mapas
Como herencia del patrón
Y el mundo paga el berrinche
Del mimado con cañón
Detengan al niño rico
No con balas
Con prisión
La arrogancia se detiene
Cuando el pueblo alza la voz
No más guerras por capricho
No más muerte por control
Que el poder baje del trono
Y responda por su error
Que decida quien trabaja
Quien resiste y quien nació
La autodeterminación
No se compra con terror
El respeto al derecho ajeno
Es la paz
No imposición
Si el poder vende la vida
Que retumbe el corazón
Witte Handen
Er is een volwassene
Die oorlog speelt
Als een rijke jongen
Zonder opvoeding
Hij gooit belastingen
Als fiches
Vanuit een troon
Van televisie
Hij heeft nooit de aarde betreden die brandt
Betaalt nooit voor zijn vernietiging
Stuurt bommen uit woede
En noemt het een beslissing
Het is geen karakter
Het is geweld
Het is geen macht
Het is corruptie
Wanneer de grillen van anderen heersen
Trilt het volk
Maar heft de stem op
Ze beslissen over het nationale belang
Over grond die niet van hen is
Een mond vol rijkdom
Witte handen
Vuilige kogels
De dode is altijd de arme
De buit verandert niet van eigenaar
20 jaar van invasies
Herhalen hetzelfde verhaal
Ze beloofden vrijheid
Komen met bezetting
Ze namen de toekomst mee
En lieten verwoesting achter
Ik heb woede tegen het rijk
Een klaagzang met reden
Wanneer een sukkel met geld
Doet alsof hij God is met een knop
Er is geen oorlog die een spel is
Er is geen raket die reden geeft
Alleen moeders die begraven
Wat de rijke niet heeft gehuild
Voor Venezuela hef ik de kreet
Gebruik het niet als afleiding
Laat hen hun pad kiezen
Zonder blokkade of invasie
Laat ze het verhaal niet herhalen
Van redden met bezetting
We weten al hoe het eindigt
Met armoede en onderdrukking
Laat het horen van de heuvel
Van de wijk en de ruimte
De volkeren zijn geen speelgoed
Voor wie niet weet te heersen
De rijkdom ondertekent bevelen
Van bovenaf en in de hoogte
Maar de honger voert uit
In het huis en in de schuur
Ze verdelen de kaarten
Als erfenis van de baas
En de wereld betaalt de woede
Van de verwende met een kanon
Houd de rijke jongen tegen
Niet met kogels
Maar met gevangenis
De arrogantie stopt
Wanneer het volk zijn stem verheft
Geen oorlogen meer om willekeur
Geen doden meer voor controle
Laat de macht van de troon komen
En verantwoordelijk zijn voor zijn fout
Laat degene die werkt beslissen
Wie weerstaat en wie geboren is
Zelfbeschikking
Kan niet gekocht worden met terror
Respect voor andermans rechten
Is de vrede
Geen dwang
Als de macht het leven verkoopt
Laat het hart weerklinken