Torikago
教室の窓越しにぼんやりと空に問う
Kyōshitsu no mado-goshi ni bonyari to sora ni tou
何のため僕は生きているの？わかんないよ
Nan no tame boku wa ikite iru no? Wakannai yo
教科書の余白に描いた理想の僕は
Kyōkasho no yohaku ni egaita risō no boku wa
大人たちのいいなりじゃない
Otona-tachi no iinari ja nai
飛ぶ鳥のような自由があって
Tobu tori no yōna jiyū ga atte
夢を見せたくせに叶える力を
Yume o misetakuse ni kanaeru chikara o
与えてくれないなんて辛くなるだけだよ
Ataete kurenai nante tsuraku naru dake da yo
スカートの長ささえ決められた長さで
Sukāto no nagasa sae kimerareta nagasa de
やりたいこともできずに僕はどこにいるの
Yaritai koto mo dekizu ni boku wa doko ni iru no
知りたいと思わないことばかり学ばされ
Shiritai to omowanai koto bakari manabasare
気づいたら自分の言葉さえ役にしていた
Kidzuitara jibun no kotoba sae yaku ni shite ita
始まりのチャイムに背筋伸ばすけれど
Hajimari no CHAIMU ni sesuji nobasu keredo
気持ちはもう折れかけてる
Kimochi wa mō orekaketeru
普通という鳥かごから逃げたい
Futsū to iu torikago kara nigetai
死んだような目をして生きていくのは嫌だ
Shinda yōna me o shite ikite iku no wa iya da
だけど一人飛び立てる勇気なんてなくて
Dakedo hitori tobitateru yūki nante nakute
髪の毛の色さえ自分で選べないで
Kami no ke no iro sae jibun de erabenai de
やりたいこともできずに僕はどこにいるの
Yaritai koto mo dekizu ni boku wa doko ni iru no
心の中声がする ここにいると
Kokoro no naka koe ga suru koko ni iru to
ブラウスの一番上まで止まったボタン
BURAUSU no ichiban ue made tomatte botan
息苦しくなってため息が出てしまう
Ikigurushiku natte tameiki ga dete shimau
空は綺麗なのに僕には届かない
Sora wa kirei na noni boku ni wa todokanai
脱ぎ捨てて羽ばたきたい 誰か聞いて
Nugisutete habatakitai dareka kiite
夢を見せたくせに叶える力を
Yume o misetakuse ni kanaeru chikara o
与えてくれないなんて辛くなるだけだよ
Ataete kurenai nante tsuraku naru dake da yo
スカートの長ささえ決められた長さで
Sukāto no nagasa sae kimerareta nagasa de
やりたいこともできずに僕はどこにいるの
Yaritai koto mo dekizu ni boku wa doko ni iru no
心の中声がする ここにいると
Kokoro no naka koe ga suru koko ni iru to
空は綺麗なのに
Sora wa kirei na noni
Vogelkooi
Door het raam van het klaslokaal kijk ik dromerig naar de lucht
Waarom leef ik eigenlijk? Ik begrijp het niet
In de marges van mijn schoolboek heb ik mijn ideale zelf getekend
Ik ben niet de marionet van de volwassenen
Ik wil de vrijheid van een vogel die kan vliegen
Je laat me dromen, maar geeft me niet de kracht om ze waar te maken
Dat maakt het alleen maar moeilijker voor me
Zelfs de lengte van mijn rok is al voor me bepaald
Waar ben ik eigenlijk als ik niet kan doen wat ik wil?
Ik leer alleen maar dingen die ik niet wil weten
En voor ik het weet, gebruik ik zelfs mijn eigen woorden niet meer
Bij de eerste bel strek ik mijn rug, maar
Mijn gevoel is al bijna gebroken
Ik wil ontsnappen uit deze vogelkooi van normaal zijn
Ik wil niet leven met dode ogen
Maar ik heb niet de moed om alleen te vliegen
Zelfs de kleur van mijn haar kan ik niet zelf kiezen
Waar ben ik eigenlijk als ik niet kan doen wat ik wil?
In mijn hart hoor ik een stem die zegt: 'Ik ben hier'
De bovenste knoop van mijn blouse is dichtgeknoopt
Het wordt benauwd en ik zucht diep
De lucht is mooi, maar ik kan het niet bereiken
Ik wil het afwerpen en wegvliegen, iemand luister alsjeblieft
Je laat me dromen, maar geeft me niet de kracht om ze waar te maken
Dat maakt het alleen maar moeilijker voor me
Zelfs de lengte van mijn rok is al voor me bepaald
Waar ben ik eigenlijk als ik niet kan doen wat ik wil?
In mijn hart hoor ik een stem die zegt: 'Ik ben hier'
De lucht is mooi, maar ik kan het niet bereiken.