Orarion
Adio, τιν προσευχή μας
Adio, tin prosefchi mas
Adio, ο κόσμος μας
Adio, o kosmos mas
黎明に月は転げ落ちて
Reimei ni tsuki wa koroge ochite
したたかな煌めきに隠される
Shitataka na kirameki ni kakusareru
感情に決着する思い
Kanjou ni kanketsu suru omoi
誰の心も繋げない
Dare no kokoro mo tsunagenai
悠遠の祈り
Yuu'en no inori
信じていた秩序が嘘ならば
Shinjiteita chitsujo ga uso naraba
自分の心根すら純粋して
Jibun no kokorone sura junshoku shite
振り払ってる炎を纏う
Furuitateru honoo wo matou
産み出しては破壊する箱庭
Umidashite wa hakai suru hakoniwa
例え握る剣が諸刃でも
Tatoe nigiru tsurugi ga moroha demo
全て失うまで抗えトリックスター
Subete ushinau made aragae torikkusutaa
降り注ぐ宇宙の塵一つ
Furisosogu uchuu no chiri hitotsu
願い事密やかに呟いた
Negaigoto hisoyaka ni tsubuyaita
生産と声は血を濡らして
Seisan to koe wa chi wo nurashite
虹を作ることもできない
Niji wo tsukuru koto mo dekinai
絶え間ない祈り
Taemanai inori
善と悪の狭間で揺れるなら
Zen to aku no hazama de yureru nara
何もかもを守れる剣であれ
Nani mo kamo wo mamoreru tsurugi de are
バイタリティを燃やし尽くして
Baitariti wo moyashi tsukushite
愚かな選択だったとしても
Oroka na sentaku datta to shite mo
例えそれが罪人の証でも
Tatoe sore ga zainin no akashi demo
それ以上の視線で挟めトリックスター
Sore ijou no shiretsu de aganae torikkusutaa
Per aspera ad astra
Per aspera ad astra
希望をオラリオン
Kibou wo orarion
運命事手を取り合う僕たちは
Unmeigoto te wo toriau bokutachi wa
見かけ上の今も越えて行けるだろう
Mikakejou no ima mo koete yukeru darou
真昼の月が満ちて行く空に
Mahiru no tsuki ga michite yuku sora ni
眩しいほど荒園は立ち登り盾のように視界を覆う
Mabushii hodo kou'en wa tachinobori tate no you ni shikai wo oou
交わるはずのなかった
Majiwaru hazu no nakatta
想いの輪の鎖が祈りを繋いでく
Omoi no wa no kusari ga inori wo tsunaideku
全て手にするまで先へトリックスター
Subete te ni suru made saki e torikkusutaa
Orarion
Adio, onze gebeden
Adio, onze wereld
De maan valt in de dageraad
Verborgen achter een schittering
Emoties die tot een einde komen
Verbindt niemand's hart
Eeuwige gebeden
Als de orde waarin we geloofden een leugen is
Zelfs mijn eigen hart zuiver maken
De vlammen afschudden die me omringen
Een tuin die creëert en vernietigt
Ook al is het zwaard dat ik vasthoud dubbelzijdig
Weersta tot je alles verliest, trickster
Een enkele stofdeeltje uit de ruimte
Flonkerend fluisterde ik mijn wens
Productie en stemmen zijn doordrenkt met bloed
Kunnen zelfs geen regenboog maken
Onophoudelijke gebeden
Als je wankelt tussen goed en kwaad
Wees een zwaard dat alles kan beschermen
Verbrand je vitaliteit tot de laatste snik
Zelfs als het een domme keuze was
Ook al is het een teken van een zondaar
Omarm het met een blik die verder gaat, trickster
Per aspera ad astra
Hoop, Orarion
Wij, die samen onze loten vasthouden
Zullen de schijnbare nu kunnen overstijgen
De volle maan stijgt aan de hemel
De verblindende ruige tuin bedekt als een schild
De keten van gevoelens die nooit hadden moeten kruisen
Verbindt onze gebeden
Ga verder tot je alles in handen hebt, trickster