Sen Yetiş
Başa gelen çekilir diyenler neredeler
Benim çektiklerimi yaşasalar ne derler
Canımdan bile vazgeçerim ben sensiz yaşamaktansa
Her şeyi göze alırım onla kavuşmak varsa
Dertler bana arkadaş hiç ayrılmazlar
Mutluluğu ben bilmem beni tanımazlar
Saplanmış hançer göğsüme
İner her gün biraz derine
Zaman kalmadı ki A dostlar
Ağlamaya gülmeye
Gündüzler geceden farksız
Hep karanlık, hep ışıksız
Sen yetiş hazreti mevlam
Geçti ömür baharsız
Llega a mí
Los que dicen que uno soporta lo que le pasa, ¿dónde están?
Si vivieran lo que yo vivo, ¿qué dirían?
Prefiero renunciar a mi vida antes que vivir sin ti
Estoy dispuesto a todo si eso significa estar contigo
Mis problemas nunca se separan de mí, son como amigos
Ellos no conocen la felicidad, no me conocen
Un cuchillo clavado en mi pecho
Se hunde un poco más cada día
Ya no queda tiempo, amigos
Para llorar o reír
Los días son iguales a las noches
Siempre oscuros, siempre sin luz
Llega a mí, Señor
La vida pasó sin primaveras