In Deze Stad
In deze stad, op zondag
Geen kat op straat en geen geluid
Een licht heel vaag en ver net als jij
En ik loop zomaar wat straten in en uit
Maar een geluid breekt plots de stilte
het komt uit de lucht en het botst tegen torens en muren
't is de man aan de beiaard
en hij lijkt wel gek
hij speelt een lied dat wel uren blijft duren
alsof hij iets mist
iets of iemand waarvan hij weet dat het nu niet kan zijn
en dat is ook toevallig net hoe ik me voel
Heimwee naar jou en mij
en onze klok gelijk gezet
tot die van jou opeens bleef stilstaan
in andere armen in een ander bed
en de man aan de beiaard wordt gek
het scheelt echt niet veel of hij springt van de top van de toren
maar eerst nog een lied
hij is eenzaam daarboven alleen
iedereen mag het horen
alsof hij iets mist
iets of iemand waarvan hij weet dat het nu niet kan zijn
en dat is ook toevallig net hoe ik me voel
In deze stad op zondag gaat alles zijn gewone gang
dat doe ik ook ik wandel en ik zing
geen heimwee ook al ben je nog steeds ver
je bent nog hooguit een herinnering
Maar elk uur doorbreek je de stilte
je komt uit de lucht en je botst tegen torens en muren
en de man aan de beiaard
hij lijkt wel gek
hij speelt een lied dat uren blijft duren
alsof hij iets mist
iets of iemand waarvan hij weet dat het nu niet kan zijn
en dat is niet toevallig ook hoe ik me voel
In dieser Stadt
In dieser Stadt, am Sonntag
Kein Mensch auf der Straße und kein Geräusch
Ein Licht, ganz schwach und fern, so wie du
Und ich laufe einfach durch die Straßen hinein und hinaus
Doch ein Geräusch durchbricht plötzlich die Stille
Es kommt vom Himmel und prallt gegen Türme und Wände
Es ist der Mann an der Glockenstuhl
und er scheint verrückt zu sein
Er spielt ein Lied, das stundenlang dauert
als ob er etwas vermisst
etwas oder jemanden, von dem er weiß, dass es jetzt nicht sein kann
und genau so fühle ich mich auch
Heimweh nach dir und mir
und unsere Uhr auf die gleiche Zeit gestellt
bis deine plötzlich stehen blieb
in anderen Armen, in einem anderen Bett
und der Mann an der Glockenstuhl wird verrückt
es fehlt nicht viel, und er springt vom Turm
aber zuerst noch ein Lied
er ist einsam da oben, allein
jeder darf es hören
als ob er etwas vermisst
etwas oder jemanden, von dem er weiß, dass es jetzt nicht sein kann
und genau so fühle ich mich auch
In dieser Stadt am Sonntag geht alles seinen gewohnten Gang
Das mache ich auch, ich spaziere und singe
Kein Heimweh, auch wenn du immer noch weit weg bist
Du bist höchstens noch eine Erinnerung
Doch jede Stunde durchbrichst du die Stille
Du kommst vom Himmel und prallst gegen Türme und Wände
und der Mann an der Glockenstuhl
er scheint verrückt zu sein
Er spielt ein Lied, das stundenlang dauert
als ob er etwas vermisst
etwas oder jemanden, von dem er weiß, dass es jetzt nicht sein kann
und genau so fühle ich mich auch