たぶん (Tabun)
涙流すことすら無いまま
namida nagasu koto sura nai mama
過ごした日々の痕一つも残さずに
sugoshita hibi no ato hitotsu mo nokosazu ni
さよならだ
sayonara da
一人で迎えた朝に
hitori de mukaeta asa ni
鳴り響く誰かの音
narihibiku dareka no oto
二人で過ごした部屋で
futari de sugoshita heya de
目を閉じたまま考えてた
me wo tojita mama kangaeteta
悪いのは誰だ
warui no wa dare da
分かんないよ
wakannai yo
誰のせいでもない
dare no sei demo nai
たぶん
tabun
僕らは何回だってきっと
bokura wa nankai datte kitto
そう何年だってきっと
sou nennen datte kitto
さよならと共に終わるだけなんだ
sayonara to tomo ni owaru dake nanda
仕方がないよきっと
shikata ga nai yo kitto
おかえり
okaeri
思わず零れた言葉は
omowazu koboreta kotoba wa
違うな
chigau na
一人で迎えた朝に
hitori de mukaeta asa ni
ふと思う誰かのこと
futo omou dareka no koto
二人で過ごした日々の
futari de sugoshita hibi no
当たり前がまだ残っている
atarimae ga mada nokotte iru
悪いのは君だ
warui no wa kimi da
そうだっけ
sou dakke
悪いのは僕だ
warui no wa boku da
たぶん
tabun
これも大衆的恋愛でしょ
kore mo taishūteki ren'ai desho
それは最終的な答えだよ
sore wa saishūteki na kotae da yo
僕らだんだんとズレていったの
bokura dandan to zurete itta no
それもただよくある聴き慣れたストーリーだ
sore mo tada yoku aru kiki nareta sutorī da
あんなに輝いていた日々にすら
anna ni kagayaite ita hibi ni sura
埃は積もっていくんだ
hokori wa tsumotte ikunda
僕らは何回だってきっと
bokura wa nankai datte kitto
そう何年だってきっと
sou nennen datte kitto
さよならに続く道を歩くんだ
sayonara ni tsuzuku michi wo arukunda
仕方がないよきっと
shikata ga nai yo kitto
おかえり
okaeri
いつもの様に
itsumo no yō ni
零れ落ちた
koboreochita
分かり合えないことなんてさ
wakariaenai koto nante sa
幾らでもあるんだきっと
ikura demo arunda kitto
全てを許し会えるわけじゃないから
subete wo yurushi aeru wake janai kara
ただ、優しさの日々を
tada, yasashisa no hibi wo
辛い日々と感じてしまったのなら
tsurai hibi to kanjite shimatta no nara
戻れないから
modorenai kara
僕らは何回だってきっと
bokura wa nankai datte kitto
僕らは何回だってきっと
bokura wa nankai datte kitto
そう何年だってきっと
sou nennen datte kitto
さよならと共に終わるだけなんだ
sayonara to tomo ni owaru dake nanda
仕方がないよきっと
shikata ga nai yo kitto
おかえり
okaeri
思わず零れた言葉は
omowazu koboreta kotoba wa
違うな
chigau na
それでも何回だってきっと
soredemo nankai datte kitto
そう何年だってきっと
sou nennen datte kitto
始まりに戻ることが出来たなら
hajimari ni modoru koto ga dekita nara
なんて、思ってしまうよ
nante, omotte shimau yo
おかえり
okaeri
届かず零れた言葉に
todokazu koboreta kotoba ni
笑った
waratta
少し冷えた朝だ
sukoshi hieta asa da
Misschien
Geen enkele herinnering aan de dagen
Die we samen doorbrachten, blijft achter
Het is vaarwel
Op een ochtend die ik alleen begroet
Klinkt het geluid van iemand
In de kamer waar we samen waren
Dacht ik met mijn ogen dicht na
Wie is er fout?
Ik weet het niet
Het is niemand's schuld
Misschien
We hebben het al zo vaak meegemaakt
Ja, al die jaren
Het eindigt gewoon met een vaarwel
Het is onvermijdelijk, dat weet ik zeker
Welkom terug
De woorden die eruit kwamen
Voelden niet goed
Op een ochtend die ik alleen begroet
Dacht ik ineens aan iemand
De vanzelfsprekendheid van de dagen
Die we samen doorbrachten, is nog steeds hier
Jij bent de schuldige
Was dat zo?
Ik ben de schuldige
Misschien
Dit is ook een alledaagse liefde, toch?
Dat is het uiteindelijke antwoord
We zijn langzaam uit elkaar gegroeid
Dat is gewoon een bekend verhaal
Zelfs de dagen die zo schitterend waren
Verzamelen stof
We hebben het al zo vaak meegemaakt
Ja, al die jaren
We lopen de weg die naar het vaarwel leidt
Het is onvermijdelijk, dat weet ik zeker
Welkom terug
Zoals altijd
Viel het eruit
Er zijn zoveel dingen die we niet begrijpen
Dat is zeker
We kunnen niet alles vergeven
Als we de dagen van vriendelijkheid
Als pijnlijke dagen ervaren hebben
Kunnen we niet terug
We hebben het al zo vaak meegemaakt
We hebben het al zo vaak meegemaakt
Ja, al die jaren
Het eindigt gewoon met een vaarwel
Het is onvermijdelijk, dat weet ik zeker
Welkom terug
De woorden die eruit kwamen
Voelden niet goed
Toch, hoeveel keer dan ook, weet ik zeker
Ja, al die jaren, weet ik zeker
Als we terug konden naar het begin
Zou ik dat denken
Welkom terug
De woorden die niet aankwamen
Lieten me lachen
Het is een beetje een koude ochtend.