Galerna
Viene como el aire suave de la brisa
Llega como si nunca tuviera prisa
A mí se me escurre el tiempo de las manos
Me vuelvo desastre si la tengo al lado
Viene siempre armada pero de paciencia
Creo que todavía no es consciente de la estela que deja
Me he tambaleado cuando me ha besado
Creo que no sabe que no estoy al mando
Y ya no sé cómo decírselo
Que yo soy solo un trozo de papel
Con el viento en contra
Me lo pones a favor
Y me vuelves loca
Dime cómo coño no voy a estar mucho mejor
Cuando tú me tocas
Y yo que solo soy un pájaro
Con un ala rota
Te sonrió porque así
Casi no lo notas
Y puedo disimular que hay tan poca cosa
A veces se me escurre
Se aleja entre la gente
Jugando al escondite
Yo pierdo casi siempre la razón
Cuando no la encuentro
Y cuando vuelvo a verla hace como si nada
Como si no le hubiera tendido una emboscada
Pero, por favor, de dónde has salido
Qué ya no sé cómo decírtelo
Que yo soy solo un trozo de papel
Con el viento en contra
Me lo pones a favor
Y me vuelves loca
Dime cómo coño no voy a estar mucho mejor
Cuando tú me tocas
Y yo que solo soy un pájaro
Con un ala rota
Te sonrió porque así
Casi no lo notas
Y puedo disimular que hay tan poca cosa
Debajo de toda esta ropa
Y me vuelves loca
Dime cómo coño no voy a estar mucho mejor
Cuando tú me tocas
Y yo que solo soy un pájaro
Con un ala rota
Te sonrió porque así
Casi no lo notas
Y puedo disimular que hay tan poca cosa
Debajo de toda esta ropa
Galerna
Komt als de zachte lucht van de bries
Komt aan alsof ze nooit haast heeft
De tijd glipt door mijn handen
Ik word een chaos als ze naast me staat
Komt altijd gewapend maar met geduld
Ik denk dat ze zich nog niet bewust is van de sporen die ze achterlaat
Ik ben wankel als ze me kust
Ik denk dat ze niet weet dat ik niet de baas ben
En ik weet niet meer hoe ik het haar moet zeggen
Dat ik maar een stuk papier ben
Met de wind tegen
Jij maakt het voor me makkelijker
En je maakt me gek
Zeg me hoe de hel ik niet veel beter kan zijn
Als jij me aanraakt
En ik die maar een vogel ben
Met een gebroken vleugel
Ik glimlach naar je omdat
Je het bijna niet merkt
En ik kan doen alsof er zo weinig is
Soms glipt ze weg
Ver weg tussen de mensen
Spelend verstoppertje
Ik verlies bijna altijd mijn verstand
Als ik haar niet kan vinden
En als ik haar weer zie doet ze alsof er niets aan de hand is
Alsof ik haar geen hinderlaag heb opgezet
Maar, alsjeblieft, waar kom je vandaan
Want ik weet niet meer hoe ik het je moet zeggen
Dat ik maar een stuk papier ben
Met de wind tegen
Jij maakt het voor me makkelijker
En je maakt me gek
Zeg me hoe de hel ik niet veel beter kan zijn
Als jij me aanraakt
En ik die maar een vogel ben
Met een gebroken vleugel
Ik glimlach naar je omdat
Je het bijna niet merkt
En ik kan doen alsof er zo weinig is
Onder al deze kleren
En je maakt me gek
Zeg me hoe de hel ik niet veel beter kan zijn
Als jij me aanraakt
En ik die maar een vogel ben
Met een gebroken vleugel
Ik glimlach naar je omdat
Je het bijna niet merkt
En ik kan doen alsof er zo weinig is
Onder al deze kleren