A Flor de Piel
Salgo del cuarto
a descansar
de una cama vacía
y sin arreglar
de tu perfume.
Por fín en la calle
de pronto me pierdo
entre la gente
que sale de un cine
y tu apareces
como una sombra
en cada calle que cruzo,
en cada rostro sin nombre,
en cada esquina te escondes,
en cada noche que cae,
en cada día que rompe,
siempre te llevo
a flor de piel,
a flor de piel,
con tus labios todavía
a flor de piel.
Ya no soporto más
el recuerdo
de aquella noche
de luna llena,
perdido en tus brazos.
Entro en un bar,
me quiero aturdir
alguien me habla
y no puedo evitar
que tu aparescas
como una sombra
en cada frace que oigo,
cada mentira que digo,
cada palabra te nombra,
en cada noche que cae.
en cada día que rompe,
siempre te llevo
a flor de piel,
a flor de piel
con tus labios todavía
a flor de piel,
en mi alma todavía
en tu piel.
Op de Huid
Ik kom de kamer uit
om even te rusten
van een lege bed
zonder op te maken
van jouw parfum.
Eindelijk op straat
verloor ik me ineens
tussen de mensen
die uit de bioscoop komen
en jij verschijnt
als een schaduw
op elke straat die ik kruis,
op elk gezicht zonder naam,
op elke hoek verstop je je,
op elke nacht die valt,
op elke dag die breekt,
altijd draag ik je
op de huid,
op de huid,
met je lippen nog steeds
op de huid.
Ik kan het niet meer aan
het herinnering
van die nacht
onder de volle maan,
verloren in jouw armen.
Ik ga een bar binnen,
ik wil me laten verdoven
iemand spreekt me aan
en ik kan niet voorkomen
dat jij verschijnt
als een schaduw
in elke zin die ik hoor,
elke leugen die ik vertel,
elk woord noemt jou,
op elke nacht die valt.
op elke dag die breekt,
altijd draag ik je
op de huid,
op de huid
met je lippen nog steeds
op de huid,
in mijn ziel nog steeds
in jouw huid.