Eikenhouten kist
De vrouw van Jan de Bakker was gegaan naar een cafe
En nam daar een klein neutje en al heel gauw nummer twee
En binnen tien minuten zat ze al aan nummer drie
En zat een vreemde kerel aan haar knie
En ze zei toen: 'Schenk eens door'
En het cafe dat zong in koor
refrain:
Ja elk leven eindigt in een eikenhouten kist
En er zijn er amper zeven door wie je wordt gemist
Je eindigt toch belazerd, bedonderd en berooid
Dus neem toch alles, alles, alles of nooit
En Jan de Bakker zelf zat al uren in de kroeg
Aan pilsje nummer veertig en hij had nog niet genoeg
Maar zeven borrels later, zei hij: 'het lijkt me wel wat veel
Maar nu iets anders: op naar het bordeel'
En toen riep het cafe
Dan gaan wij lekker mee
refrain
En Jan de Bakker lag nu al een uurtje op die hoer
U weet: met heel veel drank op is het nog een hele toer
Maar twee minuten later viel ons Jantje stil
En toen kwam er van die hoer
Een harde gil
En ja, wat riep dat wijf
Verdomme, hij wordt
refrain
Caja de madera de roble
La esposa de Juan el Panadero se fue a un bar
Y tomó un pequeño trago y muy pronto otro más
Y en diez minutos ya estaba en el tercero
Y un extraño tipo estaba junto a ella
Y entonces dijo: 'Sírveme otro'
Y el bar cantaba al unísono
Estribillo:
Sí, cada vida termina en una caja de madera de roble
Y apenas hay siete que te extrañarán
Terminas engañado, estafado y arruinado
Así que tómatelo todo, todo, todo o nunca
Y Juan el Panadero mismo llevaba horas en el bar
Con su cuadragésima cerveza y aún no tenía suficiente
Pero siete chupitos después, dijo: 'parece demasiado
Pero ahora algo diferente: ¡vamos al burdel!'
Y entonces el bar gritó
¡Nosotros también vamos!
Estribillo
Y Juan el Panadero ya llevaba una hora con esa prostituta
Ya saben: con mucho alcohol encima, es todo un desafío
Pero dos minutos después, nuestro Juan se quedó callado
Y entonces de la prostituta
Salió un grito fuerte
Y sí, qué dijo esa mujer
Maldición, se ha
Estribillo