Net kwam ik thuis
Net kwam ik thuis, jij zat te wachten
Je was half dronken, je koffers gepakt
Nog een fikse ruzie, je belde een taxi
Verliet toen het huis, bepakt en bezakt
Ooit kwam ik je tegen, een nacht in de zomer
Een graadje of twintig, een stampvol terras
Ik vroeg aan die ober, die jou vaag kende
Wie of die mooie meid wel niet was
De stad werd een tuin, wij waren samen
Je meldde je ziek en dat was nou de wet
Of je echt ziek was, dat weet ik niet zeker
In elk geval bleef je wel in m'n bed
We lazen gedichten, we draaiden veel platen
We dronken champagne, we dronken elkaar
Parijs is vlakbij, als je verliefd bent
Een nacht, een hotel en een twijfelaar
Jij had een kamer, ik had een kamer
De mijne iets groter, je bent langzaam verhuist
Tot je voorgoed bij me kwam wonen
Het vonnis geveld en dat is het nou juist
Want ik woonde al jaren in een grote ravage
Stoelen vol boeken, flessen leeg van de drank
Een oude tv en veel vage vrienden
Wat heb je er aan? En jij wou een bank
Er kwamen gordijnen, ik moest naar je ouders
Je vader, die klootzak, hij vroeg wat ik deed
Ik keek heel verbaasd en bewoog met m'n schouders
Ik zei: ik vrij, ik drink en ik eet
'Hoe laat ben je thuis? Ik wacht wel met eten
Kom je zo slapen? Solliciteer
Je moet nog scheren, maak niet zo'n rotzooi'
Er kwam een servies en er kwam nog veel meer
Je kocht mijn kleren, alleen al de kleuren
Misschien was dat al met al het bewijs
Met mij mocht en kon ook niets meer gebeuren
Dat is veel te duur, zo'n week naar Parijs
Begon weer te drinken, begon weer te leven
Ik moest de stad in, ik moest eruit
De kroegen, de katers, de fraaie vriendinnen
Die zeiden heel zacht: 'doe die kleren toch uit'
En net toen ik thuis kwam
Jij zat te wachten
Je was half dronken, je koffers gepakt
Nog even die ruzie, toen kwam je taxi
Toen was je weg, bepakt en bezakt
Het is hartje zomer, graadje of twintig
En ga naar de stad, weet hoe druk het er is
Alleen zal ik voorlopig geen ober meer vragen
Wie of die mooie meid wel niet is
Recién llegué a casa
Recién llegué a casa, tú estabas esperando
Estabas medio borracha, con las maletas listas
Hubo una pelea fuerte, llamaste a un taxi
Y luego dejaste la casa, cargada y lista
Una vez te encontré, una noche de verano
Con unos veinte grados, en una terraza llena
Le pregunté al camarero, que te conocía vagamente
Quién era esa chica tan hermosa
La ciudad se convirtió en un jardín, estábamos juntos
Te hiciste la enferma y así era la ley
Si realmente estabas enferma, no estoy seguro
Pero de todas formas te quedaste en mi cama
Leíamos poemas, poníamos muchos discos
Tomábamos champán, nos bebíamos mutuamente
París está cerca, cuando estás enamorado
Una noche, un hotel y una cama pequeña
Tú tenías una habitación, yo tenía otra
La mía un poco más grande, te mudaste lentamente
Hasta que finalmente viniste a vivir conmigo
El veredicto estaba dado y eso es precisamente
Porque yo vivía desde hace años en un gran desastre
Sillas llenas de libros, botellas vacías de alcohol
Un viejo televisor y muchos amigos vagos
¿Qué sentido tiene? Y tú querías un sofá
Llegaron las cortinas, tuve que ir a ver a tus padres
Tu padre, ese idiota, me preguntó qué hacía
Miré muy sorprendido y encogí los hombros
Dije: hago el amor, bebo y como
'¿A qué hora llegas a casa? Esperaré para cenar
¿Vienes a dormir? Solicita un trabajo
Todavía debes afeitarte, no hagas tanto desorden'
Llegaron los platos y llegaron muchas cosas más
Compraste mi ropa, solo por los colores
Quizás eso fue la prueba definitiva
Conmigo no podía ni debía pasar nada más
Es demasiado caro, una semana en París
Empecé a beber de nuevo, empecé a vivir de nuevo
Tenía que salir a la ciudad, tenía que salir
Los bares, las resacas, las hermosas amigas
Que decían muy suavemente: 'quítate la ropa'
Y justo cuando llegué a casa
Tú estabas esperando
Estabas medio borracha, con las maletas listas
Una última pelea, luego llegó tu taxi
Y te fuiste, cargada y lista
Es pleno verano, unos veinte grados
Ve a la ciudad, sabes lo concurrida que está
Pero por ahora no volveré a preguntarle al camarero
Quién es esa chica tan hermosa