Verdwijnen
De tijd dat ik Parijs niet kon betalen
En er toch om de zoveel weken zat
Dat ik jou uit die collegazaal kwam halen
En we verdwenen, verdwenen in de stad
We verdwenen in een vage bioscoop
We aten in heel heel goedkope tent
De hele wereld was te koop
We leken tegen geldnood ingeent
We verdwenen, we verdwenen, we verdwenen
We verdwenen door de bomen in 't bos
We lulden ons steeds vast en ook weer los
We vreeen tot de zon weer zacht ging branden
De liefde was een eindeloos mooi spel
En ik voel nog overal je handen
Tomeloos en onbehouwen fel
We verdwenen, we verdwenen, we verdwenen
Ik las je mijn gedichten hardop voor
We verdwenen, we verdwenen, we verdwenen
Zonder enig doel gingen we door
De wereld die ons niet had begrepen
Elk stoplicht sprong voor ons op groen
Alles was benauwd, bedompt, benepen
En wij, wij hadden niks te doen
We verdwenen, we verdwenen, we verdwenen
We verdwenen in de schaduw van de stad
We liepen elke dag op elkaars tenen
Niets te verliezen omdat je toch niets had
We dansten 's nachts in duizend kroegen
Ik verdwaalde in de wanhoop van je lach
We zagen de hele wereld zwoegen
En voor ons was het altijd zaterdag
En ik wil nog veel te vaak verdwijnen
Ik heb nog steeds de power en de pit
Maar ja, wat doen we met de kleine
De oppas wil toch weten waar je zit
Er is niks meer te deserteren
Moet mezelf telkens smoren in de kiem
Ik kan 'm niet zo makkelijk meer smeren
Ik kan nooit meer doelloos anoniem
Ik zoek een dak om zacht te schuilen
Ik wil weg, dat roep ik ieder uur
Ik zoek een hoek om zacht te huilen
Ik hunker naar het grote avontuur
En toch ben ik nog niet vertrokken
Alles blijft een vaag en schimmig plan
Niet dat de horizon mij niet meer zal lokken
Maar omdat ik niet zonder jullie kan
Desaparecer
La época en la que no podía pagar París
Y aún así me sentaba allí cada pocas semanas
Cuando te sacaba de esa sala de clases
Y desaparecíamos, desaparecíamos en la ciudad
Desaparecimos en un cine oscuro
Comíamos en lugares muy muy baratos
El mundo entero estaba a la venta
Parecíamos inmunes a la escasez de dinero
Desaparecimos, desaparecimos, desaparecimos
Desaparecimos entre los árboles del bosque
Charlábamos y nos enredábamos una y otra vez
Hacíamos el amor hasta que el sol volvía a brillar suavemente
El amor era un juego infinitamente hermoso
Y aún siento tus manos por todas partes
Desenfrenadas y torpemente apasionadas
Desaparecimos, desaparecimos, desaparecimos
Te leía en voz alta mis poemas
Desaparecimos, desaparecimos, desaparecimos
Sin ningún objetivo seguimos adelante
El mundo que no nos había entendido
Cada semáforo se ponía en verde para nosotros
Todo era opresivo, sofocante, angustioso
Y nosotros, no teníamos nada que hacer
Desaparecimos, desaparecimos, desaparecimos
Nos escondimos en la sombra de la ciudad
Caminábamos cada día pisándonos los pies
Sin nada que perder porque de todos modos no tenías nada
Bailábamos por las noches en mil bares
Me perdía en la desesperación de tu risa
Veíamos al mundo entero esforzarse
Y para nosotros siempre era sábado
Y aún quiero desaparecer muchas veces
Todavía tengo la energía y la fuerza
Pero bueno, ¿qué hacemos con el pequeño?
La niñera quiere saber dónde estás
Ya no hay nada más que desertar
Debo sofocarme a mí mismo una y otra vez
Ya no puedo escapar tan fácilmente
Nunca más puedo ser anónimo sin rumbo
Busco un techo para refugiarme suavemente
Quiero irme, lo grito cada hora
Busco un rincón para llorar suavemente
Anhelo la gran aventura
Y aún no me he ido
Todo sigue siendo un plan vago y difuso
No es que el horizonte ya no me atraiga
Sino porque no puedo estar sin ustedes