Ela Mana
Me horisan ap' ti mana mu, ki emina monos mu na pono
Den gnorisa ti zestasiá su, to heri su den krátisa ego
Ta matia su san fos ti nyhta, sta onira mu faneró
To misó mu lipi pánta, ke niotho horisménos ego
Tha kléo etsi olus tus hronus
Tha zo etsi me ton pono
Ela mana, i dromi mas as smixun
Na kimithó ston korfo su mono
Kaldum kara bulut ardina bulamadum yolumi
Uçtum acimadan kırdiler kanadumi kolumi
Şimdi kime desem bilmem dermansuz dertlerumi
Sustum olmadi diyemedum bağladiler dilumi
Ki ego iha dikio n' agapithó, pios tha htenízi ta mallia mu ego
Pios tha haïdévi to maguló mu
To misó mu lipi pánta, ke niotho na spazo mesa mu
Thee mu
Tha kléo etsi olus tus hronus
Tha zo etsi me ton pono
Ela mana, i dromi mas as smixun
Na kimithó ston korfo su mono
Kaldum kara bulut ardina bulamadum yolumi
Uçtum acimadan kırdiler kanadumi kolumi
Şimdi kime desem bilmem dermansuz dertlerumi
Sustum olmadi diyemedum bağladiler dilumi
Tha kléo etsi olus tus hronus
Tha zo etsi me ton pono, ela mana, i dromi mas as smixun
Na kimithó ston korfo su mono
Kaldum kara bulut ardina bulamadum yolumi
Uçtum acimadan kırdiler kanadumi kolumi
Şimdi kime desem bilmem dermansuz dertlerumi
Sustum olmadi diyemedum bağladiler dilumi
Kom, Moeder
Ik ben verloren zonder jou, ik kan niet meer alleen zijn
Ik herken je niet meer, je geur heb ik niet meer
Je ogen stralen als het licht van de nacht, in mijn dromen ben je zichtbaar
Mijn gemis is altijd aanwezig, en ik voel me zo alleen
Ik zal zo huilen, al die jaren
Ik leef zo met de pijn
Kom, moeder, onze wegen zijn verstrengeld
Ik wil alleen in jouw schoot slapen
Ik ben als een zwarte wolk, ik kan mijn weg niet vinden
Ze hebben mijn vleugels gebroken voordat ik kon vliegen
Nu weet ik niet meer aan wie ik het moet vertellen, mijn onoplosbare pijn
Ik kon niets zeggen, ze hebben mijn tong gebonden
En ik heb het recht om geliefd te worden, wie zal mijn haar dan knippen?
Wie zal mijn magie zien?
Mijn gemis is altijd aanwezig, en ik voel het van binnen breken
Oh God
Ik zal zo huilen, al die jaren
Ik leef zo met de pijn
Kom, moeder, onze wegen zijn verstrengeld
Ik wil alleen in jouw schoot slapen
Ik ben als een zwarte wolk, ik kan mijn weg niet vinden
Ze hebben mijn vleugels gebroken voordat ik kon vliegen
Nu weet ik niet meer aan wie ik het moet vertellen, mijn onoplosbare pijn
Ik kon niets zeggen, ze hebben mijn tong gebonden
Ik zal zo huilen, al die jaren
Ik leef zo met de pijn, kom, moeder, onze wegen zijn verstrengeld
Ik wil alleen in jouw schoot slapen
Ik ben als een zwarte wolk, ik kan mijn weg niet vinden
Ze hebben mijn vleugels gebroken voordat ik kon vliegen
Nu weet ik niet meer aan wie ik het moet vertellen, mijn onoplosbare pijn
Ik kon niets zeggen, ze hebben mijn tong gebonden.