395px

De dood van de duif

Yuridia

La muerte del palomo

Nunca volverás paloma
Triste esta el palomar
Solito quedo el palomo
Ahogándose entre sollozos
Pues ya no puede llorar

Pobrecito del palomo
Cansado esta de sufrir
Y mirando para el cielo
A Dios le pide su muerte
Ya así no quiero vivir

En llorar, en llorar, en llorar
Desde que te fuiste
Se le fue al palomo en puro llorar

Por llorar
Por llorar, por llorar
Ya no puede ver
Ni puede volar
Se acerca a su muerte
Esta agonizando de tanto esperar

Morirá, morirá, morirá
Morirá el palomo
Porque así es la muerte
Cuando hay soledad

Mirará hacia el cielo
Té vera volando
Te dará las gracias
Por esos recuerdos
Y al cruzar las alas
Que te cobijaron
Ahogara sus sueños
Que lo despertaron

Morirá morirá morirá
Morirá el palomo
Porque así es la muerte
Cuando hay soledad

Mirara hacia el cielo
Té vera volando
Te dará las gracias
Por esos recuerdos
Y al cruzar las alas
Que te cobijaron

Ahogara sus sueños
Que lo despertaron

De dood van de duif

Je komt nooit meer terug, duif
Het is treurig in de duiventil
De duif is alleen achtergebleven
Zich verdrinkend in zijn snikken
Want hij kan niet meer huilen

Arm de duif
Hij is moe van het lijden
En kijkend naar de lucht
Vraagt hij God om zijn dood
Zo wil ik niet meer leven

In het huilen, in het huilen, in het huilen
Sinds je weg bent
Is de duif alleen maar aan het huilen

Van het huilen
Van het huilen, van het huilen
Hij kan niet meer zien
En kan niet meer vliegen
Hij komt dichter bij zijn dood
Hij is aan het sterven van het wachten

Hij zal sterven, hij zal sterven, hij zal sterven
De duif zal sterven
Want zo is de dood
Als er eenzaamheid is

Hij zal naar de lucht kijken
Hij zal je zien vliegen
Hij zal je bedanken
Voor die herinneringen
En als hij zijn vleugels spreidt
Die je omarmden
Zal hij zijn dromen verdrinken
Die hem wakker maakten

Hij zal sterven, hij zal sterven, hij zal sterven
De duif zal sterven
Want zo is de dood
Als er eenzaamheid is

Hij zal naar de lucht kijken
Hij zal je zien vliegen
Hij zal je bedanken
Voor die herinneringen
En als hij zijn vleugels spreidt
Die je omarmden

Zal hij zijn dromen verdrinken
Die hem wakker maakten

Escrita por: Alberto Aguilera Valadez