Aribé I
As escadas nos escondem e fazia um tempo
Que eu não me sentia tão bem
Parado em um corredor
Nas cidades os tons agudos exaltam o novo popular
E aquilo que tu disse sobre ser bom de escutar na rede com uma dose é um disco
Que pinga a parafina que cai na mão do meu menino
As poucas redes que deitei e o sertão que nunca vivi
Versões que ainda passam como brisa leve pelos ouvidos nos pontos de gente
Nas casas, nos prédios ou no rádio do carro
Nas vitrolas digitais e no quintal cheio de tralhas
Onde um dia o meu avô repousava
E onde o meu corpo cai
Aribé I
De trappen verbergen ons en het is een tijd geleden
Dat ik me zo goed voelde
Stilstaand in een gang
In de steden verheffen de hoge tonen het nieuwe populair
En wat je zei over goed luisteren met een drankje is een plaat
Die de wasbenzine druppelt die in de hand van mijn jongen valt
De weinige netten waar ik op lag en de streek die ik nooit heb geleefd
Versies die nog steeds als een lichte bries langs de oren gaan bij mensenmassa's
In de huizen, in de gebouwen of op de autoradio
In de digitale platenspelers en in de tuin vol rommel
Waar mijn grootvader ooit rustte
En waar mijn lichaam valt