395px

De wegen van de liefde

Yvonne Printemps

Les chemins de l'amour

Les chemins qui montent à la mer ont gardé de notre passage
Des fleurs effeuillées et l'écho, sous leurs arbres, de notre rire clair.
Hélas ! Les jours de bonheur radieux, de joies envolées,
Je vais sans en trouver trace dans mon cœur.

Chemins de mon amour, je vous cherche toujours,
Chemins perdus vous n'étes plus et vos défauts sont sourds.
Chemin du désespoir, chemin du souvenir, chemin du premier jour
Divin chemin d'amour.

Si je dois l'oublier un jour, la vie effaçant toutes choses
Je veux qu'en mon cœur un souvenir repose plus fort que notre amour
Le souvenir du chemin où tremblante et toute éperdue
Un jour j'ai senti sur moi brûler tes mains.

Chemins de mon amour, je vous cherche toujours,
Chemins perdus vous n'étes plus et vos défauts sont sourds.
Chemin du désespoir, chemin du souvenir, chemin du premier jour
Divin chemin d'amour.

De wegen van de liefde

De wegen die naar de zee stijgen, hebben ons voorbijgaan
Bewaar de afgevallen bloemen en het echo, onder hun bomen, van ons heldere lachen.
Helaas! De dagen van stralend geluk, van verdwenen vreugde,
Ik ga zonder een spoor te vinden in mijn hart.

Wegen van mijn liefde, ik zoek jullie altijd,
Verloren wegen, jullie zijn er niet meer en jullie tekortkomingen zijn doof.
Weg van wanhoop, weg van herinnering, weg van de eerste dag
Goddelijke weg van liefde.

Als ik het op een dag moet vergeten, het leven dat alles uitwist
Wil ik dat in mijn hart een herinnering rust die sterker is dan onze liefde.
De herinnering aan de weg waar ik, trillend en helemaal verloren,
Op een dag jouw handen op mij voelde branden.

Wegen van mijn liefde, ik zoek jullie altijd,
Verloren wegen, jullie zijn er niet meer en jullie tekortkomingen zijn doof.
Weg van wanhoop, weg van herinnering, weg van de eerste dag
Goddelijke weg van liefde.

Escrita por: