Manana En Tu Olvido
Que ma�� te vas y yo me quedo a vivir de recuerdos
Que de nada sirvio la ulicion de mi amor para acerte olvidar sus besos
Que no sientes por mi, que jamas tu intencion fue querer lastimarme
Que no querias hacerme llorar, que enverdad me intentaste amar
Que en tu jardin no nacieron mis rosas, pues tu amor brilla como el sol en tus ojos
Que ami me toca aceptar mi derrota, que ya no vale decir que te adoro
Que aunque fui bueno tu corres amarle aunque el vuelva a destrosarte la vida
Que yo tendre tiempo para olvidarte, que te perdone por dame esta herida
Y ma�� en tu olvido
Vere marchar mi vivir tras tu sombra
Vere partirce en pedasos mi historia
Como vivir si mi vida es contigo
Como vas a dejarme
Despues de aver sido luna en mi cielo
Despues que entiendes que tanto te quiero
Como predentes que pueda olvidarte
Quiero entender pero como entender que no puedes amarme
Y ma�� en tu olvido
Vere marchar mi vivir tras tu sombra
Vere partirce en pedasos mi historia
Como vivir si mi vida es contigo
Cinco para las dies, cada tic tac del reloj tu atormento
Diera el alma porque tarde el amanecer, que esta noche trascurra lenta
Que se tarte tu adios el tiempo suficiente para que comprentas
Que sin ti no podria vivir, que sin ti me podria morir
Que paso el tiempo que estube en tu vida para grabarme en un sitio del alma
Que perdere la razon si me olvida pues es tu amor mi razon y mi calma
Tiras mi fe hacia la desesperansa, dejas que innunde mi pecho el vacio
Despues de hacer calides en mi cama, ya nada va entre tu amor y el mio
Y ma�� en tu olvido
Vere marchar mi vivir tras tu sombra
Vere partirce en pedasos mi historia
Como vivir si mi vida es contigo
Como vas a dejarme
Despues de aver sido luna en mi cielo
Despues que entiendes que tanto te quiero
Como predentes que pueda olvidarte
Quiero entender pero como entender que no puedes amarme
Y ma�� en tu olvido
Vere marchar mi vivir tras tu sombra
Vere partirce en pedasos mi historia
Como vivir si mi vida es contigo
Morgen in jouw Vergetelheid
Dat je morgen weggaat en ik blijf leven van herinneringen
Dat het niets heeft geholpen, mijn liefde te tonen om je te laten vergeten
Dat je niets voor mij voelt, dat je nooit de bedoeling had om me pijn te doen
Dat je me niet wilde laten huilen, dat je echt probeerde me te beminnen
Dat in jouw tuin mijn rozen niet bloeiden, want jouw liefde straalt als de zon in je ogen
Dat ik moet accepteren dat ik verloren heb, dat het niet meer waard is om te zeggen dat ik je aanbid
Dat, hoewel ik goed was, jij hem blijft beminnen, ook al verwoest hij je leven weer
Dat ik de tijd zal hebben om je te vergeten, dat ik je vergeef voor deze wond
En morgen in jouw vergetelheid
Zal ik mijn leven zien marcheren achter jouw schaduw
Zal ik mijn verhaal in stukken zien breken
Hoe moet ik leven als mijn leven met jou is?
Hoe kun je me verlaten
Nadat je de maan in mijn hemel was geweest
Nadat je begrijpt hoeveel ik van je hou
Hoe kun je denken dat ik je kan vergeten?
Ik wil het begrijpen, maar hoe kan ik begrijpen dat je me niet kunt beminnen?
En morgen in jouw vergetelheid
Zal ik mijn leven zien marcheren achter jouw schaduw
Zal ik mijn verhaal in stukken zien breken
Hoe moet ik leven als mijn leven met jou is?
Vijf voor tien, elke tik van de klok is jouw kwelling
Ik zou mijn ziel geven voor een langzame dageraad, dat deze nacht langzaam verstrijkt
Dat je afscheid maar lang genoeg op zich laat wachten zodat je begrijpt
Dat ik zonder jou niet kan leven, dat ik zonder jou zou kunnen sterven
Dat de tijd die ik in jouw leven was doorbracht, me op een plek in mijn ziel heeft gegrift
Dat ik mijn verstand zal verliezen als je me vergeet, want jouw liefde is mijn reden en mijn rust
Je gooit mijn hoop in wanhoop, laat de leegte mijn borst overspoelen
Na het creëren van warmte in mijn bed, is er niets meer tussen jouw liefde en de mijne
En morgen in jouw vergetelheid
Zal ik mijn leven zien marcheren achter jouw schaduw
Zal ik mijn verhaal in stukken zien breken
Hoe moet ik leven als mijn leven met jou is?
Hoe kun je me verlaten
Nadat je de maan in mijn hemel was geweest
Nadat je begrijpt hoeveel ik van je hou
Hoe kun je denken dat ik je kan vergeten?
Ik wil het begrijpen, maar hoe kan ik begrijpen dat je me niet kunt beminnen?
En morgen in jouw vergetelheid
Zal ik mijn leven zien marcheren achter jouw schaduw
Zal ik mijn verhaal in stukken zien breken
Hoe moet ik leven als mijn leven met jou is?