Pipa de La Paz
Tengo una pipa de la paz que no fumo nunca
Por eso estoy viviendo en guerra
Me han ingresado de gravedad
Me mata la culpa por haberme creido su mierda
Tengo una pipa de la paz que no fumo nunca
Por eso estoy viviendo en guerra
Me han ingresado de gravedad
Me mata la culpa por haberme creido su mierda
Estoy sacando mierda cada vez que canto
Nunca fuimos santos, tampoco es pa’ tanto
Se que llegara pero no cuando
No miro pa’ atrás aunque el espejo me recuerda mi pasado
Camino lento, siguiendo el paso del tiempo
En mi piel veo de donde vengo
‘Veces que no avanzo, ‘veces que tropiezo
Pero pienso pa’ onde voy y me envaliento
Mis ojos negros lo vieron
Yo el reflejo del diablo en el espejo
Vicio, pelea, pena, delirios
Como Donny haciendo caso del conejo
En Barcelona cada uno va a su aire
Mientras respiramos tos’ la mima mierda
Los jovenes tienden automedicarse
Cada uno tiene su propia carencia
La escencia de la vida no es tan buena
Si ni si quiera eres capaz de verla
Cuando tanta ruina al rededor te ciega
Cuando antes de tiempo pierdes la inocencia
El que pide pa’ inyectarselo en las venas
A mi no me da pena ese es su problema
El que pide pa’ llevarle a su familia la cena
Merece el respeto de cualquiera
Cada cual con sus locuras y sus mierdas
Ya al final ‘toy, debajo en la misma tierra
Quien soy yo pa’ concienciar al planeta
Una gota acida de esta lluvia eterna
Tengo una pipa de la paz que no fumo nunca
Por eso estoy viviendo en guerra
Me han ingresado de gravedad
Me mata la culpa por haberme creido su mierda
Estoy sacando mierda cada vez que canto
Nunca fuimos santos, tampoco es pa’ tanto
Se que llegara pero no cuando
No miro pa’ atrás aunque el espejo me recuerda mi pasado
Sacrificio, con el pecho en alto
Un arrebato de un niño perdido
Con la mente de escuadra buscando algo
Buscando el calor, sintiendo el frío
Noches largas, días grises
Las heridas se convierten cicatrices
Me ha pasado factura todo lo que hice
Y ahora la silla hasta me dice que no me flipe
No metas más las narices donde viste
Que te arrepentiste, ah
Niño malo y triste, ah
Esperando el finde
Con una del 15 no tenía ni 15
Tu a mi ya me viste que era un colocao’
Empece justo después de despedirme
Con la excusa de esa pvta me ha dejado
Pijp van de Vrede
Ik heb een pijp van de vrede die ik nooit rook
Daarom leef ik in oorlog
Ik ben ernstig opgenomen
De schuld maakt me kapot omdat ik in zijn onzin geloofde
Ik heb een pijp van de vrede die ik nooit rook
Daarom leef ik in oorlog
Ik ben ernstig opgenomen
De schuld maakt me kapot omdat ik in zijn onzin geloofde
Ik schijt elke keer dat ik zing
We waren nooit heiligen, het is ook niet zo erg
Ik weet dat het zal komen, maar niet wanneer
Ik kijk niet achterom, ook al herinnert de spiegel me aan mijn verleden
Ik loop langzaam, volg de tijd
In mijn huid zie ik waar ik vandaan kom
Soms kom ik niet vooruit, soms struikel ik
Maar ik denk na over waar ik heen ga en krijg moed
Mijn zwarte ogen hebben het gezien
Ik zie de reflectie van de duivel in de spiegel
Verslaving, vechtpartijen, verdriet, delirium
Zoals Donny die naar de konijn luistert
In Barcelona gaat iedereen zijn eigen gang
Terwijl we allemaal dezelfde troep inademen
De jongeren zelfmedicijnen
Iedereen heeft zijn eigen tekortkomingen
De essentie van het leven is niet zo goed
Als je zelfs niet in staat bent om het te zien
Wanneer zoveel ruïne om je heen je verblindt
Wanneer je te vroeg je onschuld verliest
Degene die vraagt om het in zijn aderen te spuiten
Het doet me niets, dat is zijn probleem
Degene die vraagt om het avondeten voor zijn gezin
Verdient het respect van iedereen
Iedereen met zijn eigen gekkigheden en zijn troep
Uiteindelijk ben ik ook gewoon, onder dezelfde aarde
Wie ben ik om de wereld bewust te maken
Een zure druppel van deze eeuwige regen
Ik heb een pijp van de vrede die ik nooit rook
Daarom leef ik in oorlog
Ik ben ernstig opgenomen
De schuld maakt me kapot omdat ik in zijn onzin geloofde
Ik schijt elke keer dat ik zing
We waren nooit heiligen, het is ook niet zo erg
Ik weet dat het zal komen, maar niet wanneer
Ik kijk niet achterom, ook al herinnert de spiegel me aan mijn verleden
Opoffering, met de borst vooruit
Een uitbarsting van een verloren kind
Met de geest van een squad op zoek naar iets
Zoekend naar warmte, voelend de kou
Lange nachten, grijze dagen
De wonden worden littekens
Alles wat ik deed heeft me een prijs gekost
En nu zegt de stoel zelfs dat ik niet moet overdrijven
Steek je neus niet meer in zaken die je niet aanbelangen
Dat je je hebt beklaagd, ah
Slecht en treurig kind, ah
Wachtend op het weekend
Met een van 15 had ik niet eens 15
Jij hebt me al gezien dat ik een junk was
Ik begon net na het afscheid nemen
Met de smoes dat die hoer me had verlaten
Escrita por: Alex Zafra Alvarez