canción de muerte y salvación
Yo estaba ahí
Pero no era yo
Una mancha negra
Que surge del pecho
Chapapote brotando de tus arterias
Embistiendo contra tus venas
Ahogando tus pulmones
Ojalá haberse dormido en aquella bañera
En un adiós prematuro a la tristeza
Creías que no respirarías jamás
Te producía placer la aceptación de la derrota
Porque solo ahí, solo ahí
En esas manos que buscaban pastillas en el baño
En esos dedos que forzaban el cajón de abajo
Del cuarto privado de tus padres
Estaban ellos, los verdaderos padrenuestros esperando
No te confundas, nadie va a venir
A perdonarte en el nombre de nadie
Te entregas con los brazos en cruz
Pero no podrás resucitarte
Te habían quitado lo que era tuyo
Lo que era puro e ingenuo y lo que estaba perfecto
Lo convirtieron en un
Fruto podrido caído del árbol prohibido de los pecados
Dañado para siempre
Dañado para siempre
Aún así pensabas que habría algo que podría salvarte
A veces era un cuerpo
A veces un escrúpulo
A veces una mentira
A veces rezar por las noches
O pedir algo aunque que no sabías bien qué era
Te dejabas llevar por cualquiera que quisiera tocarte
Porque era más fácil no sentir nada ahí
Que pararse a intentar comprender
Lo que había entre las piernas
Que solo causaba dolor y problemas
Los fantasmas se asentaron
Tomaron el control
Asumieron el mando
Te quedaste a vivir en la cárcel más cercana
Estaba dentro de tu propia jaula
La habías construido tú con los restos
Que quedaban de tu infancia
Buscabas tu canción
De muerte y salvación
Yo estaba ahí, porque era yo
Lied van Dood en Verlossing
Ik was daar
Maar het was niet ik
Een zwarte vlek
Die uit de borst oprijst
Teer die uit je aderen borrelt
Tegen je aderen aanstormend
Je longen verstikkend
Had je maar in die badkuip in slaap gevallen
In een te vroege afscheid van de verdriet
Je dacht dat je nooit meer zou ademen
De acceptatie van de nederlaag gaf je genot
Want alleen daar, alleen daar
In die handen die naar pillen zochten in de badkamer
In die vingers die de onderste lade forceren
Van de privé kamer van je ouders
Daar waren zij, de ware 'Onze Vader' wachtend
Verwarrend niet, niemand komt
Je te vergeven in de naam van niemand
Je geeft je over met je armen in een kruis
Maar je kunt jezelf niet weer tot leven brengen
Ze hadden je afgenomen wat van jou was
Wat puur en onschuldig was en wat perfect was
Ze maakten het tot een
Rotte vrucht gevallen van de verboden boom van zonden
Voor altijd beschadigd
Voor altijd beschadigd
Toch dacht je dat er iets zou zijn dat je kon redden
Soms was het een lichaam
Soms een geweten
Soms een leugen
Soms 's nachts bidden
Of iets vragen, ook al wist je niet goed wat
Je liet je meevoeren door iedereen die je wilde aanraken
Want het was makkelijker om daar niets te voelen
Dan te stoppen en te proberen te begrijpen
Wat er tussen je benen was
Dat alleen maar pijn en problemen veroorzaakte
De spoken vestigden zich
Neem de controle over
Neem het commando
Je bleef wonen in de dichtstbijzijnde gevangenis
Het was binnen je eigen kooi
Die je zelf had gebouwd met de resten
Die over waren van je kindertijd
Je zocht je lied
Van dood en verlossing
Ik was daar, omdat ik het was