Nostalgia
Het is niet meer als vroeger, dat komt: vroeger is voorbij
Er staan behalve koeien ook kantoren in de wei
De grote stille heide is niet groot en ook niet stil
't Is dringen op de blanke top der duinen
Dat maakt mij soms nostalgisch, dus dan plof ik op de bril
En draai in alle rust zo'n dikke bruine
Veilig in mijn eentje, ver van alle dynamiek
Ga ik mijn eigern pot op, en geniet van Anton Pieck
Terwijl een pijp oud eten zachtjes ruisend van mij scheidt
Kijk ik naar Piecks kalender en verplaats mij in de tijd
Onbedorven scenes, puur natuur, een paradijs
Als het kon ging ik daar recreeren
Vreugde en traditie, koek en zopie op het ijs
Een blonde vrouw verkoopt gebakken peren
Nergens allochtonen, alle vaders hebben werk
En dit lijkt een tapijthal, maar dat heette toen een 'kerk'
Door weemoed overmand duw ik een splinter uit mijn rug
En wandel in gedachten op die piecktoreske brug
Een fiets met houten banden hoeft bij ieck nog niet op slot
Gespoten wordt er niet, alleen gezopen
Er is geen telefooncel, dus die is ook niet kapot
Er zijn ook nog geen pornobioscopen
Alle blanke maagden kunnen veilig over straat
't Is juist dankzij de armoe... dat geluk hier nog bestaat
Zo kijk ik achterom, en zie hoe alles is vergaan
En hoe er door verandering iets anders is ontstaan
Een Boodschap die te denken geeft, vooral op het toilet
Juist daar ontvalt ons telkens het verleden
De tijd van afscheid nadert, er moet nu een punt gezet
Geheel ontlast stap ik weer in het heden
Nostalgische bewoner van het land van mest en mist
Dat in verbazend tempo door de tijd is uitgewist
Nostalgia
Ya no es como antes, eso es porque el pasado ha quedado atrás
Además de vacas, ahora hay oficinas en el prado
La gran y silenciosa llanura ya no es grande ni silenciosa
Hay aglomeración en la cima blanca de las dunas
Eso a veces me llena de nostalgia, así que me siento en el inodoro
Y giro con tranquilidad un grueso cigarrillo
Seguro en mi soledad, lejos de toda la dinámica
Disfruto de mi propio espacio, y me deleito con Anton Pieck
Mientras una pipa de comida vieja suavemente me separa
Miro el calendario de Pieck y me transporto en el tiempo
Escenas inmaculadas, pura naturaleza, un paraíso
Si pudiera, iría a recrearme allí
Alegría y tradición, golosinas y licor en el hielo
Una mujer rubia vende peras cocidas
Ningún extranjero, todos los padres tienen trabajo
Y esto parece una sala de alfombras, pero en ese entonces se llamaba 'iglesia'
Sobrepasado por la melancolía, saco una astilla de mi espalda
Y camino en mis pensamientos por ese pintoresco puente
Una bicicleta con llantas de madera no necesita estar cerrada con llave en ieck
No se fuma, solo se bebe
No hay cabinas telefónicas, por lo que tampoco están rotas
Tampoco hay cines porno
Todas las vírgenes blancas pueden caminar seguras por la calle
Es precisamente gracias a la pobreza... que la felicidad aún existe aquí
Así que miro hacia atrás y veo cómo todo ha desaparecido
Y cómo, a través del cambio, algo nuevo ha surgido
Un mensaje que nos hace reflexionar, especialmente en el baño
Justo allí se nos escapa constantemente el pasado
El momento de despedirse se acerca, ahora se debe poner un punto final
Totalmente aliviado, vuelvo al presente
Nostálgico habitante de la tierra de estiércol y niebla
Que ha sido borrada a una velocidad sorprendente por el tiempo