Mis Lagrimas (part. Town)
Me dijo llora y no lloré, mamá
Yo solo lloro para el que merece lágrimas
A veces pienso que mi coco ya no da pa’ más
Y cada vez que toco fondo es porque yo te invoco, paz
Las horas vuelan alto, el tiempo se me escapa
Viviendo por la noche, sin descanso por el día
Las ganas de levantarme se fueron
Al mismo tiempo que cogía su abrigo y sin mirar se despedía
He nadado en mi desorden de neuronas
He tocado el botón de mi vida, pero no funciona
Me digo: Date un tiempo, reflexiona
En ese tiempo he muerto más veces de las que soy persona
Dame un ápice de luz
Desde que te fuiste solo veo oscuridad
Eres mi todo, mi nada, mi cruz
Soy adicto a evadirme de la realidad
Yo solo lloro para el que merece lágrimas
Este frío no deja pensar
He olvidado las poesías que me hacían avanzar
He cantado tantas veces la canción que nos unió
Que ahora no quiero llorar de amor
No merezco este dolor
Me dijo llora y no lloré, mamá, eh
Cuántas veces has llorado por él, eh
Yo no soy como te dicen de, lo que piensan de
Yo no soy aquel
Que no teme porque temo más que nada
Tengo miedo de perderla, repitiendo la canción que le gustaba
Dime dónde saco vida de donde no hay nada
Dónde quedará mi música si en ti pensaba
Demasiado frío, no puedo pensar
Esta sensación me sienta fatal
Necesito algo que no se puede explicar
Es un yo que sé que tú me dabas tan natural
Solo pido un ápice de luz
Desde que te fuiste solo veo oscuridad
Eres mi todo, mi nada, mi cruz
Soy adicto a evadirme de la realidad
Yo solo lloro para el que merece lágrimas
Este frío no deja pensar
He olvidado las poesías que me hacían avanzar
He cantado tantas veces la canción que nos unió
Que ahora no quiero llorar de amor
No merezco este dolor
Este frío no deja pensar
He olvidado las poesías que me hacían avanzar
He cantado tantas veces la canción que nos unió
Que ahora no quiero llorar de amor
No merezco este dolor
Mijn Tranen (ft. Town)
Ze zei: huil en ik huilde niet, mam
Ik huil alleen voor degene die tranen verdient
Soms denk ik dat mijn hoofd niet meer kan
En elke keer als ik de bodem raak, roep ik jou aan, vrede
De uren vliegen hoog, de tijd glipt me weg
Leefend in de nacht, zonder rust overdag
De zin om op te staan is verdwenen
Tegelijkertijd dat ze haar jas pakte en zonder om te kijken afscheid nam
Ik heb gezwommen in mijn chaos van neuronen
Ik heb de knop van mijn leven ingedrukt, maar hij werkt niet
Ik zeg tegen mezelf: Neem de tijd, reflecteer
In die tijd ben ik vaker gestorven dan dat ik een persoon ben
Geef me een sprankje licht
Sinds je weg bent zie ik alleen maar duisternis
Jij bent mijn alles, mijn niets, mijn kruis
Ik ben verslaafd aan het ontsnappen aan de realiteit
Ik huil alleen voor degene die tranen verdient
Deze kou laat me niet denken
Ik ben de gedichten vergeten die me vooruit hielpen
Ik heb zo vaak het lied gezongen dat ons verbond
Dat ik nu niet wil huilen om de liefde
Ik verdien deze pijn niet
Ze zei: huil en ik huilde niet, mam, eh
Hoe vaak heb jij om hem gehuild, eh
Ik ben niet zoals ze zeggen dat ik ben, wat ze denken van
Ik ben niet degene
Die niet bang is omdat ik meer vrees dan wat dan ook
Ik ben bang om haar te verliezen, terwijl ik het lied herhaal dat ze leuk vond
Zeg me waar ik leven kan halen uit niets
Waar blijft mijn muziek als ik aan jou dacht
Te veel kou, ik kan niet denken
Dit gevoel zit me niet lekker
Ik heb iets nodig dat niet te verklaren is
Het is een ik dat ik weet dat jij me zo natuurlijk gaf
Ik vraag alleen om een sprankje licht
Sinds je weg bent zie ik alleen maar duisternis
Jij bent mijn alles, mijn niets, mijn kruis
Ik ben verslaafd aan het ontsnappen aan de realiteit
Ik huil alleen voor degene die tranen verdient
Deze kou laat me niet denken
Ik ben de gedichten vergeten die me vooruit hielpen
Ik heb zo vaak het lied gezongen dat ons verbond
Dat ik nu niet wil huilen om de liefde
Ik verdien deze pijn niet
Deze kou laat me niet denken
Ik ben de gedichten vergeten die me vooruit hielpen
Ik heb zo vaak het lied gezongen dat ons verbond
Dat ik nu niet wil huilen om de liefde
Ik verdien deze pijn niet