Lautaro
[Zaturno]
Lautaro era una flecha delgada.
Elástico y azul fue nuestro padre.
Fue su primera edad sólo silencio.
Su adolescencia fue dominio.
Su juventud fue un viento dirigido.
Se preparó como una larga lanza.
Acostumbró los pies en las cascadas.
Educó la cabeza en las espinas.
Ejecutó las pruebas del guanaco.
Vivió en las madrigueras de la nieve.
Acechó la comida de las águilas.
Arañó los secretos del peñasco.
Entretuvo los pétalos del fuego.
Se amamantó de primavera fría.
Se quemó en las gargantas infernales.
Fue cazador entre las aves crueles.
Se tiñieron sus manos de victorias.
Leyó las agresiones de la noche.
Sostuvo los derrumbes del azufre.
[Zaturno]
La sangre toca un corredor de cuarzo.
Así nace Lautaro de la tierra.
La piedra crece donde cae la gota.
Donde cae la gota. (x2)
[Tapia Rabia]
España, entró hasta el sur del mundo
Agobiado Exploraron la nieve los altos españoles
El Bío Bío, grave río, le dijo a España detente
El bosque de maitenes cuyos hilos verdes
Cuelgan como temblor de lluvia
Dijo a España no sigas
El alerce titan de las fronteras silenciosas
Dijo en un trueno su palabra
Pero hasta el fondo de la patria mía
Puño puñal el invasor llegaba hacia el río Imperial
En cuya orilla mi corazón a amaneció en el trebol
Entraba al huracán en la mañana el ancho cauce de la garzas iba
[Zaturno]
La sangre toca un corredor de cuarzo.
Así nace Lautaro de la tierra.
La piedra crece donde cae la gota.
Donde cae la gota. (x2)
[Tapia Rabia]
El avellano de la Araucanía
Enarbolaba hogueras y racimos
Hacia donde la lluvia resbalaba
Sobre la agrupación de la pureza
Todo estaba enredado de fragancias
Empapado de luz verde y lluviosa
Y en cada matorral de olor amargo
Era un ramo profundo del invierno
O una extraviada formación marina
[Zaturno]
La sangre toca un corredor de cuarzo.
Así nace Lautaro de la tierra.
La piedra crece donde cae la gota.
Donde cae la gota. (x2)
Lautaro
[Zaturno]
Lautaro was een dunne pijl.
Elastisch en blauw was onze vader.
Zijn eerste jaren waren enkel stilte.
Zijn tienerjaren waren heerschappij.
Zijn jeugd was een gerichte wind.
Hij bereidde zich voor als een lange lans.
Hij gewende zijn voeten aan de watervallen.
Hij leerde zijn hoofd met de doornen.
Hij volbracht de proeven van de guanaco.
Hij leefde in de holen van de sneeuw.
Hij loerde op het voedsel van de adelaars.
Hij krabde de geheimen van de rotsen.
Hij vermaakte de bloemblaadjes van het vuur.
Hij voedde zich met de koude lente.
Hij verbrandde in de helse kelen.
Hij was jager tussen de wrede vogels.
Zijn handen kleurden van overwinningen.
Hij las de aanvallen van de nacht.
Hij hield de instortingen van het zwavel vast.
[Zaturno]
Het bloed raakt een gang van kwarts.
Zo wordt Lautaro geboren uit de aarde.
De steen groeit waar de druppel valt.
Waar de druppel valt. (x2)
[Tapia Rabia]
Spanje, kwam tot het zuiden van de wereld.
Overweldigd verkenden de hoge Spanjaarden de sneeuw.
De Bío Bío, zware rivier, zei tegen Spanje stop.
Het bos van maitenes, waarvan de groene draden
Hangen als een trillende regen.
Zei tegen Spanje ga niet verder.
De titan alerce van de stille grenzen
Sprak zijn woord in een donder.
Maar tot in de diepte van mijn vaderland
Kwamen de indringers met vuist en dolk naar de Imperial rivier.
Waar mijn hart ontwaakte in het klaver.
De brede bedding van de reigers ging de orkaan binnen in de ochtend.
[Zaturno]
Het bloed raakt een gang van kwarts.
Zo wordt Lautaro geboren uit de aarde.
De steen groeit waar de druppel valt.
Waar de druppel valt. (x2)
[Tapia Rabia]
De hazelaar van Araucanía
Hees vuren en trossen omhoog.
Waar de regen afgleed
Over de verzameling van puurheid.
Alles was verstrikt in geuren.
Doordrenkt van groen en regenachtig licht.
En in elke struik met een bittere geur
Was het een diepe tak van de winter.
Of een verdwaalde mariene formatie.
[Zaturno]
Het bloed raakt een gang van kwarts.
Zo wordt Lautaro geboren uit de aarde.
De steen groeit waar de druppel valt.
Waar de druppel valt. (x2)