Le Long de La Route
On n'a pas pris la peine
De se rassembler un peu
Avant que le temps prenne
Nos envies et nos voeux
Les images, les querelles
Du passé rancunier
Ont forgé nos armures
Nos coeurs se sont scellés
Rester seul dans son coin
Nos démons animés
Perdus dans nos dessins
Sans couleur, gris foncé
On aurait pu choisir
Le pardon, essayer
Une autre histoire d'avenir
Que de vouloir oublier
Prenons-nous la main
Le long de la route
Choisissons nos destins
Sans plus aucun doute
J'ai foi et ce n'est rien
Qu'une question d'écoute
D'ouvrir grand nos petites mains
Coûte que coûte
On n'a pas pris la peine
De se parler de nous
Nos fiertés tout devant
Sans pouvoir se mettre à genoux
Dans nos yeux transparents
Le mensonge sur nos dents
Impossible de le nier
Tout le corps révélé
Prenons-nous la main
Le long de la route
Choisissons nos destins
Sans plus aucun doute
J'ai foi et ce n'est rien
Qu'une question d'écoute
D'ouvrir grand nos petites mains
Coûte que coûte
Prenons-nous la main
Le long de la route
Essaye, vivre la vie
Glisser sans retenir
Et les mots ne sont que des mots
Pas les plus importants
On y met nos sens propres
Qui changent au gré des gens
C'est con, ce qu'on peut être con
A se cacher de soi même
C'est con, ce qu'on peut être con
Car l'autre n'est que le reflet de ce qu'on se met à couvert
Si nos schémas ancrés
Veulent bien n'pas nous figer
C'est le début de nos rêves
Qui tendent à se confirmer
C'est con, ce qu'on peut être con
A se cacher de soi-même
C'est con, ce qu'on peut être con
Car l'autre n'est que le reflet de ce qu'on se met à couvert
C'est con, ce qu'on peut être con
A se cacher de soi même
C'est con, ce qu'on peut être con
C'est con, ce qu'on peut être con
C'est con, ce qu'on peut être con
Langs de Weg
We hebben niet de moeite genomen
Om even samen te komen
Voordat de tijd ons neemt
Onze verlangens en onze wensen
De beelden, de ruzies
Van het wrokverleden
Hebben onze harnassen gesmeed
Onze harten zijn verzegeld
Alleen in mijn hoek blijven
Onze demonen tot leven
Verloren in onze tekeningen
Zonder kleur, donkergrijs
We hadden kunnen kiezen
Voor vergeving, proberen
Een ander toekomstverhaal
Dan willen vergeten
Laten we elkaars hand pakken
Langs de weg
Kiezen we onze bestemmingen
Zonder enige twijfel
Ik heb geloof en het is niets
Dan een kwestie van luisteren
Onze kleine handen wijd open
Wat het ook kost
We hebben niet de moeite genomen
Om over ons te praten
Onze trots vooraan
Zonder op onze knieën te kunnen gaan
In onze transparante ogen
De leugen op onze tanden
Onmogelijk te ontkennen
Hele lichaam onthuld
Laten we elkaars hand pakken
Langs de weg
Kiezen we onze bestemmingen
Zonder enige twijfel
Ik heb geloof en het is niets
Dan een kwestie van luisteren
Onze kleine handen wijd open
Wat het ook kost
Laten we elkaars hand pakken
Langs de weg
Probeer, leef het leven
Glijden zonder te remmen
En woorden zijn maar woorden
Niet de belangrijkste dingen
We geven er onze eigen betekenis aan
Die verandert met de mensen
Het is dom, hoe dom we kunnen zijn
Om onszelf te verbergen
Het is dom, hoe dom we kunnen zijn
Want de ander is slechts de reflectie van wat we verbergen
Als onze ingesleten patronen
Ons niet willen bevriezen
Is het het begin van onze dromen
Die zich beginnen te bevestigen
Het is dom, hoe dom we kunnen zijn
Om onszelf te verbergen
Het is dom, hoe dom we kunnen zijn
Want de ander is slechts de reflectie van wat we verbergen
Het is dom, hoe dom we kunnen zijn
Om onszelf te verbergen
Het is dom, hoe dom we kunnen zijn
Het is dom, hoe dom we kunnen zijn
Het is dom, hoe dom we kunnen zijn