Sous Le Ciel de Paris
Sous le ciel de Paris
S'envole une chanson
Elle est née d'aujourd'hui
Dans le coeur d'un garçon
Sous le ciel de Paris
Marchent des amoureux
Leur bonheur se construit
Sur une air fait pour eux
Sous le pont de Bercy
Un philosophe assis
Deux musiciens, quelques badauds
Puis des gens par milliers
Sous le ciel de Paris
Jusqu'au soir vont chanter
L'hymne d'un peuple épris
De sa vieille cité
Prés de Notre-Dame
Parfois couve un drame
Oui, mais à Paname
Tout peut s'arranger
Quelques rayons du ciel d'été
L'accordéon d'un marinier
L'espoir fleurit
Au ciel de Paris
Sous le ciel de Paris
Coule un fleuve joyeux
Il endort dans la nuit
Les clochards et les gueux
Sous le ciel de Paris
Les oiseaux du bon Dieu
Viennent du monde entier
Pour bavarder entre eux
Et le ciel de Paris
A son secret pour lui
Depuis vingt siècles il est épris
De notre île Saint Louis
Quand elle lui sourit
Il met son habit bleu
Quand il pleut sur Paris
C'est qu'il est malheureux
Quand il est trop jaloux
De ses millions d'amants
Il fait gronder sur eux
Son tonnerre éclatant
Mais le ciel de Paris n'est pas longtemps cruel
Pour se faire pardonner, il offre un arc-en-ciel
Onder de Hemel van Parijs
Onder de hemel van Parijs
Vliegt een lied omhoog
Het is vandaag geboren
In het hart van een jongen
Onder de hemel van Parijs
Lopen verliefden
Hun geluk wordt opgebouwd
Op een deuntje dat voor hen is gemaakt
Onder de brug van Bercy
Zit een filosoof
Twee muzikanten, een paar nieuwsgierigen
En dan duizenden mensen
Onder de hemel van Parijs
Zullen ze tot de avond zingen
Het volkslied van een volk
Verliefd op zijn oude stad
Dichtbij Notre-Dame
Soms broeit er een drama
Ja, maar in Paname
Kan alles goedkomen
Enkele stralen van de zomerhemel
De accordeon van een schipper
Hoop bloeit
Onder de hemel van Parijs
Onder de hemel van Parijs
Stroomt een blije rivier
Die in de nacht
De daklozen en de armen in slaap wiegt
Onder de hemel van Parijs
De vogels van God
Komen van over de hele wereld
Om met elkaar te kletsen
En de hemel van Parijs
Heeft zijn geheim voor zich
Al twintig eeuwen is hij verliefd
Op ons eiland Saint Louis
Wanneer zij hem toeknipoogt
Trekt hij zijn blauwe pak aan
Als het regent in Parijs
Is hij ongelukkig
Als hij te jaloers is
Op zijn miljoenen minnaars
Laat hij zijn donder
Over hen rommelen
Maar de hemel van Parijs is niet lang wreed
Om zich te verontschuldigen, biedt hij een regenboog aan