395px

Liefde Bij de Eerste Blik

Zbigniew Preisner

Miłość Od Pierwszego Wejrzenia

Oboje są przekonani
ŻE połączyło ich uczucie nagłe
Piękna jest taka pewność
Ale niepewność piękniejsza

Sądzą, ze skoro nie znali się wcześniej
Nic miedzy nimi nigdy się nie działo
A co na to ulice
Schody
Korytarze

Na których mogli się od dawna mijać
Chciałbym ich zapytać
Czy nie pamiętają
Może w drzwiach obrotowych
Kiedyś twarzą w twarz

Jakieś przepraszam w ścisku
Głos, pomyłka w słuchawce
Ale znam ich odpowiedź
Nie, nie pamiętają

Każdy przecież początek
To tylko ciąg dalszy
To tylko ciąg dalszy

Od dłuższego już czasu
Bawił się nimi przypadek
Jeszcze nie całkiem gotów
Zamienić się dla nich w los

Zbliżał ich i oddalał
Zabiegał im drogę
I tłumiąc chichot
Odskakiwał w bok

Były znaki, sygnały
Cóż z tego, że nieczytelne
Może 3 lata temu
Albo w zeszły wtorek

Pewien listek przyfrunął z ramienia na ramię
Było coś zgubionego
Coś podniesionego
Kto wie

Czy już nie piłka w zaroślach dzieciństwa
Każdy przecież początek
To tylko ciąg dalszy
A księga zdarzeń zawsze otwarta

Były klamki i dzwonki, na których zawczasu dotyk kładł się na dotyk
Walizki obok siebie w przechowalni
Był może pewnej nocy jednakowy sen
Natychmiast po zbudzeniu, zamazany

Każdy przecież początek
To tylko ciąg dalszy
A księga zdarzeń zawsze otwarta w połowie
Każdy przecież początek

To tylko ciąg dalszy
A księga zdarzeń zawsze otwarta w połowie
Każdy przecież początek
To tylko ciąg dalszy

A księga zdarzeń zawsze otwarta w połowie
Każdy przecież, bo każdy przecież, bo każdy przecież początek
To tylko ciąg dalszy
A księga zdarzeń zawsze otwarta

Liefde Bij de Eerste Blik

Beiden zijn ervan overtuigd
Dat een plotseling gevoel hen verbond
Zo'n zekerheid is prachtig
Maar onzekerheid is mooier

Ze denken dat, omdat ze elkaar niet eerder kenden
Er nooit iets tussen hen is gebeurd
En wat zeggen de straten
De trappen
De gangen

Waar ze elkaar al lang hadden kunnen kruisen
Ik zou ze willen vragen
Of ze zich niet herinneren
Misschien in de draaideuren
Ooit oog in oog

Een verontschuldiging in de drukte
Een stem, een vergissing aan de telefoon
Maar ik ken hun antwoord
Nee, ze herinneren het zich niet

Elke begin is immers
Slechts een vervolg
Slechts een vervolg

Al een tijdje
Speelde het toeval met hen
Nog niet helemaal klaar
Om voor hen in het lot te veranderen

Het bracht hen dichterbij en weer weg
Het blokkeerde hun pad
En onderdrukkend een giechel
Sprong het opzij

Er waren tekens, signalen
Wat maakt het uit dat ze onleesbaar waren
Misschien drie jaar geleden
Of afgelopen dinsdag

Een blaadje vloog van schouder naar schouder
Er was iets verloren
Iets opgepakt
Wie weet

Of het niet de bal was in de struiken van de kindertijd
Elke begin is immers
Slechts een vervolg
En het boek van gebeurtenissen is altijd open

Er waren deurknoppen en bellen, waarop van tevoren de aanraking lag
Koffers naast elkaar in de opslag
Misschien was er op een nacht eenzelfde droom
Onmiddellijk na het wakker worden, vervaagd

Elke begin is immers
Slechts een vervolg
En het boek van gebeurtenissen is altijd open in het midden
Elke begin is immers

Slechts een vervolg
En het boek van gebeurtenissen is altijd open in het midden
Elke begin is immers
Slechts een vervolg

En het boek van gebeurtenissen is altijd open in het midden
Iedereen, want iedereen, want iedereen begint
Is slechts een vervolg
En het boek van gebeurtenissen is altijd open

Escrita por: