Pisacu joj pisma duga
Moj mjesece, evo pada vece, a gdje si ti?
Svuda tama, moja draga sama, vidis li?
Cvijece, trava, bas sve nocas spava,
hej gradovi, kud' li me vode ovi drumovi?
Zvijezdo sjajna, koga l' nocas sanja, pitaj je.
Ruke njene, cekaju li mene ili ne?
Dusi kazi, srcu malo slazi.
Hej gradovi, kud' li me vode ovi drumovi?
Pisacu joj pisma duga,
iz Zagore, iz Drnisa,
razglednice tople s juga,
iz Banata, Bosne, Nisa...
Poslacu joj slike svoje,
gdje se vide Istra, Pula,
nek bar nesto ima moje,
da je tjesi, da je brani, da je cuva.
Escribiré largas cartas
Mi luna, la noche cae, ¿dónde estás?
Todo oscuro, mi querida sola, ¿me ves?
Flores, hierba, todo duerme esta noche,
hey ciudades, ¿a dónde me llevan estos caminos?
Estrella brillante, ¿a quién sueña esta noche, pregúntale?
Sus manos, ¿me esperan a mí o no?
Dile a tu alma, engaña un poco a tu corazón.
Hey ciudades, ¿a dónde me llevan estos caminos?
Escribiré largas cartas,
desde Zagora, desde Drniš,
postales cálidas del sur,
desde Banat, Bosnia, Niš...
Le enviaré mis fotos,
donde se ve Istria, Pula,
que al menos algo sea mío,
para consolarla, protegerla, cuidarla.