Retrato de Maria Lúcia
Quando você se virou pra mim
Eu pude ver, enfim
Que tudo tinha jeito
Chegando sem aviso, foi
Que o teu sorriso tornou tudo perfeito
Na falta do teu colo, a sorte me ignora
Saudade que dá nó no peito e hoje chora
Se o amor é alimento, a fome da presença tua
Vai morrendo quando eu chego na tua rua
Sob a noite banhada no frescor da Lua
Você sorri ao me ver chegar
Quando foi que dei por nós
Morava a sua voz
No meu bom pensamento
Chegando sem querer, assim
Meu benquerer, num lindo sentimento
Na falta do teu colo, a sorte me ignora
Saudade que dá nó no peito e hoje chora
Se o amor é alimento, a fome da presença tua
Vai morrendo quando eu chego na tua rua
Sobre a noite banhada no frescor da Lua
Você sorri ao me ver chegar
Quando foi que dei por nós
Morava a sua voz
No meu bom pensamento
Chegando sem querer, assim
Meu benquerer, num lindo sentimento
Na falta do teu colo, a sorte me ignora
Saudade que dá nó no peito e hoje chora
Se o amor é alimento, a fome da presença tua
Vai morrendo quando eu chego na tua rua
Sobre a noite banhada no frescor da Lua
Você sorri ao me ver chegar
Você sorri ao me ver chegar
Você sorri
Portret van Maria Lúcia
Toen je je naar mij omdraaide
Kon ik eindelijk zien
Dat alles mogelijk was
Zonder waarschuwing kwam je
En jouw glimlach maakte alles perfect
In de afwezigheid van jouw schoot, negeert het geluk me
Verlangen dat een knoop in mijn hart maakt en vandaag huilt
Als liefde voedsel is, dan is de honger naar jouw aanwezigheid
Aan het sterven als ik jouw straat binnenkom
Onder de nacht gewassen in de koelte van de Maan
Glimlach je als je me ziet aankomen
Wanneer was het dat ik ons ontdekte
Jouw stem woonde
In mijn goede gedachten
Zonder het te willen, zo
Mijn genegenheid, in een prachtig gevoel
In de afwezigheid van jouw schoot, negeert het geluk me
Verlangen dat een knoop in mijn hart maakt en vandaag huilt
Als liefde voedsel is, dan is de honger naar jouw aanwezigheid
Aan het sterven als ik jouw straat binnenkom
Onder de nacht gewassen in de koelte van de Maan
Glimlach je als je me ziet aankomen
Wanneer was het dat ik ons ontdekte
Jouw stem woonde
In mijn goede gedachten
Zonder het te willen, zo
Mijn genegenheid, in een prachtig gevoel
In de afwezigheid van jouw schoot, negeert het geluk me
Verlangen dat een knoop in mijn hart maakt en vandaag huilt
Als liefde voedsel is, dan is de honger naar jouw aanwezigheid
Aan het sterven als ik jouw straat binnenkom
Onder de nacht gewassen in de koelte van de Maan
Glimlach je als je me ziet aankomen
Glimlach je als je me ziet aankomen
Glimlach je.
Escrita por: Ítallo França