395px

O Inverno Foi Embora

Zea Mays

Negua Joan da Ta

Elurrak joan direnean nire mendien artean
Eguzkia teloian atzekaldean da
Ateratzeko beldur da, beldur eszenikoa
Aspaldi antzeztu ez duen obra honetan

Izpi txiki txikiren bat agertuz doa gaurkoan
Poztasun handi batek besarkatzen nau
Mesedez ozen esan negua joan egin dela
Nire arima hotzak ez du sinizten eta

Laztandu nazazu orain, ur urdinen artean
Orain lainorik ez da, aurpegi biluziak
Ta larrua jotzean garrasirik ozenena,
Gordin amaigabea, negua joan da ta.

Jaio berrien antzera taupaden beharra dut orain
Belarriekin ikusteko nire begiek entzuten ez dutena
Mesedez ozen esan negua joan egin dela
Izara guztiak erre ditut eta

Soinu bakar bakarra zure bularraldean
Negua joan da ta
Borobildu zaizkit ertzak zure ondoan
Izpi lasaigarri bat
Negua joan da ta, negua joan da ta

O Inverno Foi Embora

Quando as neves se vão entre minhas montanhas
O sol está atrás da cortina
Tem medo de sair, medo do palco
Nesta peça que não é encenada há tempos

Um pequeno raio de sol está surgindo hoje
Um grande prazer me envolve
Por favor, diga alto que o inverno foi embora
Minha alma fria não acredita e

Me toca agora, entre as águas azuis
Agora não há nuvens, rostos expostos
E ao tocar a pele, o grito mais alto,
Bruto e interminável, o inverno foi embora

Como um recém-nascido, preciso do batimento agora
Com os ouvidos para ver o que meus olhos não escutam
Por favor, diga alto que o inverno foi embora
Queimei todos os cobertores e

Um único som no seu peito
O inverno foi embora
As bordas se arredondaram ao seu lado
Um raio tranquilizador
O inverno foi embora, o inverno foi embora

Escrita por: