A Morte Saiu à Rua
A morte saiu à rua num dia assim
Naquele lugar sem nome para qualquer fim
Uma gota rubra sobre a calçada cai
E um rio de sangue de um peito aberto sai
O vento que dá nas canas do canavial
E a foice duma ceifeira de Portugal
E o som da bigorna como um clarim do céu
Vão dizendo em toda a parte o Pintor morreu
Teu sangue, Pintor, reclama outra morte igual
Só olho por olho e dente por dente vale
À lei assassina, à morte que te matou
Teu corpo pertence à terra que te abraçou
Aqui te afirmamos dente por dente assim
Que um dia rirá melhor quem rirá por fim
Na curva da estrada há covas feitas no chão
E em todas florirão rosas de uma nação
De Dood Ging de Straat Op
Op een dag als deze kwam de dood de straat op
Op die naamloze plek, voor welk doel dan ook
Een rode druppel valt op de stoep
En een rivier van bloed stroomt uit een open borst
De wind die door de suikerrietvelden waait
En de zeis van een Portugese oogstmachine
En het geluid van het aambeeld was als een trompet uit de hemel
Overal zeggen ze dat de Schilder stierf
Jouw bloed, Schilder, eist een andere gelijke dood
Alleen oog om oog en tand om tand telt
Aan de moorddadige wet, aan de dood die jou heeft gedood
Je lichaam behoort tot de aarde die je omarmde
Hier bevestigen wij u tand voor tand, zoals dit
Dat op een dag degene die eindelijk lacht, het beste zal lachen
Bij de bocht in de weg zijn gaten in de grond gemaakt
En in al deze landen zullen de rozen van een natie bloeien