Pela Casa Inteira
Não quero nem pensar ter que voltar pro nosso lar
É triste
Olhar pro nosso quarto e ver que só a solidão
Existe
Sentir o teu perfume até na flor que vai nascer
Persiste
Não penso em outro alguém
Meu coração é teu refém
Resiste
Passar a noite em claro relembrando teu sorriso
Lindo
Teu jeito de fazer amor que até me fez acreditar
Mentindo
Sozinho na janela vendo a luz do amanhecer
Surgindo
Assim eu vi o mundo inteiro em meu olhar
Caindo
Tem que ter coragem pra encarar
A solidão e a saudade andam pela casa inteira
Sempre dá vontade de chorar
Mas quem sou eu pra suportar a dor que não é passageira
Tem que ter coragem pra encarar
A solidão e a saudade andam pela casa inteira
Sempre dá vontade de chorar
Mas quem sou eu pra suportar a dor que não é passageira
Não quero nem pensar ter que voltar pro nosso lar
É triste
Olhar pro nosso quarto e ver que só a solidão
Existe
Sentir o teu perfume até na flor que vai nascer
Persiste
Não penso em outro alguém
Meu coração é teu refém
Resiste
Passar a noite em claro relembrando teu sorriso
Lindo
Teu jeito de fazer amor que até me fez acreditar
Mentindo
Sozinho na janela vendo a luz do amanhecer
Surgindo
Assim eu vi o mundo inteiro em meu olhar
Caindo
Tem que ter coragem pra encarar
A solidão e a saudade andam pela casa inteira
Sempre dá vontade de chorar
Mas quem sou eu pra suportar a dor que não é passageira
Tem que ter coragem pra encarar
A solidão e a saudade andam pela casa inteira
Sempre dá vontade de chorar
Mas quem sou eu pra suportar a dor que não é passageira.
Door het Hele Huis
Ik wil er niet eens aan denken om terug te moeten naar ons huis
Het is triest
Kijk naar onze kamer en zie dat alleen de eenzaamheid
Bestaat
Jouw geur voelen zelfs in de bloem die gaat bloeien
Blijft bestaan
Ik denk niet aan iemand anders
Mijn hart is jouw gevangene
Weerstaat
De nacht wakker doorbrengen terwijl ik jouw glimlach herinner
Mooi
Jouw manier van liefde maken die me zelfs deed geloven
Liegen
Alleen bij het raam kijkend naar het licht van de dageraad
Verschijnt
Zo zag ik de hele wereld in mijn blik
Vallen
Je moet moed hebben om onder ogen te zien
De eenzaamheid en de heimwee dwalen door het hele huis
Ik heb altijd de neiging om te huilen
Maar wie ben ik om de pijn te verdragen die niet voorbijgaat
Je moet moed hebben om onder ogen te zien
De eenzaamheid en de heimwee dwalen door het hele huis
Ik heb altijd de neiging om te huilen
Maar wie ben ik om de pijn te verdragen die niet voorbijgaat
Ik wil er niet eens aan denken om terug te moeten naar ons huis
Het is triest
Kijk naar onze kamer en zie dat alleen de eenzaamheid
Bestaat
Jouw geur voelen zelfs in de bloem die gaat bloeien
Blijft bestaan
Ik denk niet aan iemand anders
Mijn hart is jouw gevangene
Weerstaat
De nacht wakker doorbrengen terwijl ik jouw glimlach herinner
Mooi
Jouw manier van liefde maken die me zelfs deed geloven
Liegen
Alleen bij het raam kijkend naar het licht van de dageraad
Verschijnt
Zo zag ik de hele wereld in mijn blik
Vallen
Je moet moed hebben om onder ogen te zien
De eenzaamheid en de heimwee dwalen door het hele huis
Ik heb altijd de neiging om te huilen
Maar wie ben ik om de pijn te verdragen die niet voorbijgaat
Je moet moed hebben om onder ogen te zien
De eenzaamheid en de heimwee dwalen door het hele huis
Ik heb altijd de neiging om te huilen
Maar wie ben ik om de pijn te verdragen die niet voorbijgaat.